Seninle Ilk Haftalar...

Anne karninda solaryuma girdin sanmistim :P meger bebek sariligiymis :( Ilk hafta hemen hemen butun bebeklerde olurmus bu, bizde de oldu (tabi baslarda anlamadik, “e demek ki rengi boyle dedik” acemi anne-baba iste:) Kandaki Bilirubin fazlasindan kaynaklanirmis. Neyseki isik terapisine merapisine gitmene gerek kalmadan gecti…doktor bol gunesli ortamlarda tutun dedi gecirmek icin - ama chicago’nun karinda kisinda nerdeee… :( kendi kendine gecti 1 haftada. Hele sutum 3. gunden sonra gelmeye basladiginda, sen istahlandikca, emdikce, gitti butun turunculugun, cikti ortaya bir pamuk!

Ilk hafta kafani pek tutamiyordun, cok komikti o hallerin, ellerini kollarini saga sola savurup, kafana vurup vurup durdun….cogu zaman tirnaklarinla yuzunu de cizdin (ogrendik artik sana hep eldiven giydiriyoruz) . Ha bir de durmadan havada bisiklet cevirir gibi ayaklarini oynattin durdun. Bol bol kundak yaptim sana ilk 2 hafta, simdilerde sigmiyorsun hicbir kundak bezine! Kordon yerin, gobusun iyilesmeye baslayinca baban bir iki “tummy time” denemesi yapti, yerde, karinustunde seninle oynamaya calisti ama yok, daha erken dedik…

Gezmelere gittin Aydin Abilere...kuzenlerin Jason, Amanda, Justin geldi Yuksel teyzemlere, hep sevdiler seni...

Sunnet yaran cabucak gecsin diye surekli vazelin koyduk ustune bol bol altini degistirirken…ayy simdi hatirladim da ne kadar kirmiziydi…yazik sana…:(

O kadar minicikti ki heryerin, insan dokunmaya, tutmaya cekiniyordu…simdi Bingil Bingil oldun, bogum bogum kollarin, bacaklarin…

Ilk haftalarda seni daha cok bana benzettiler, sonra gitgide babaya benzemeye basladin dediler…

Ilk haftalarda baban ve benim en buyuk sevincimiz senin kaka renklerin degistikce oldu :) gercekten…“Oley, bugun saridan yesile gectik”, ya da “bugun taneli geldi” gibi cumleler kuracagim hic aklima gelmemisti…Yalniz birseyi anlamiyorum, bebekler sadece ve sadece sut icerek bu kadar farkli renkte kakayi nasil cikarabiliyorlar, biri bunu aciklasin!

Cenende dogumdan kalma uc kucuk kirmizilik vardi ilk haftalarda, sonra gecti…”strawberry marks” deniyormus bunlara, normalmis…bi de ust dudaginda bi su toplamasi gibi bisii var hala, cok hizli emmekten olurmus, o da sonradan gecermis…gecmese de olur, cok tatlisin sen boyle…

Korkuttun beni bazen, discovery channel’da gordugumuz o “vahsi aslanin yemini parcalarken etrafa saldigi terror” vardi gozlerinde memeye saldirirken :)

Su baby einstein’in muzikli basit oyuncagi ne de cok isimize yaradi…ikinci haftadan itibaren artik sesleri ve isigi takip edebiliyordun… Asagida yine bir video var bu ustun takip yetenegini belgeleyen, hatta bi de suc ustu yakalanmissin, bir saat boyunca annenin ugrasip emek vererek emzirdigi sutleri agzinda yogurt yaparak cikartirken…



Hmm…Ilk hafta baska neler yaptik? Doktor kontrolune gittik, boyunu kilonu olctuler yine, normal olarak biraz kilo vermis ciktin ilk haftadan ama sonra hemen toparladin.

Baskaaa….dogum sertifikani ve pasaportunu cikarttik. O bir haftalik minicik halinle Chicago sokaklarinda dolastirdik seni…pasportun icin cekilen fotograf gercekten cok komikti!! Normalde bebekler cok huysuzlanirmis fotograf cekilirken, gozlerin de acik olmasi gerekiyormus bu pasaport resmi icin, anneler babalar, caresizlikten naapacaklarini sasirirmis -  “cocuk gozlerini acsin diye amuda bile kaldiran gordum” diyordu bize yardim eden cocuk Evren. Neyseki sen tam uykudan yeni uyanmistin, fotografci kiz ensenden bastirdi, dobish bisey gibi oldun, uzerinde de kurbagacikli tulumun...minik adam...hale bak…tipitip seniiii… :)

Oyle iste…sen gelmeden bir dolu kitap okuyan anne ve baban, o ilk haftalarda gercekle yuzyuze kalinca, bezini degistiriken yuzlerine iseninceee gormus oldular hanyayi konyayi :)