Ozancik'in Babaanne - Dedesiyle ve de Chicago'daki Ailesiyle Ilk Gunleri

Uzuuuun bir ara vermisim yazmaya....cok fazla foto, ani birikti…hadi bakalim bi gayret – bu hafta toparliycam hepsini :)

Ozancim, tombulum, tam kronolojik sirayla yazamamistim bir turlu sen evine gelmeden yasananlari. Artik koca adam oldun, cok eski resimler bunlar ama yine de atlamayalim. Bunlara 2 ay sonra tekrar bakinca isik hiziyla degisim gecirdigini tekrar farkettim, ve unutmadan hemen anlatayim ilk ayimizi (Mart 2013) kisa kisa dedim.

Dogum sonrasi, hastanede 1 gun kaldik daha once de dedigim gibi, ertesi gun ve o ilk saskin haftalarimizin buyuk cogunlugunda saolsun babaannen bizimle kaldi ve bu yeni iki cocuklu halimize alismamizi kolaylastirdi. Ozellikle baban Dubai’ye dondukten sonra, o bizimle olmasa naapardim bilmiyorum…

 

Burda da, Kaancikin sacinin en uzun hali,

senin dogdugun hafta onun da saclari, luleleri gitti, iyice tipi degisti :)

Sunnetin Kaancik’daki gibi hemen dogumdan sonraki gun olamadi, ilk hafta doctor kontrolu icin hastaneye gittigimizde yaptirdik. Doktorun Ayfer Hanim’in soyledigine gore cok uslu durmussun, yalniz, kesim baslamadan hem hemsireleri, hem doktoru bi guzel sulamissin :) bi mesaj vermeye calismissin sanki.

Ilk  hafta doktor kontrolu sonucu ogrendik ki, neredeyse her yeni doganda gorulen bebek sariligini orta-siddette sen de geciriyormussun. Rengin baya turuncu, Kilon 8.12 lb’a (3.68 kg’a) dusmus, sutum o ilk zamanlarda az oldugu icin. Sonraki haftalarda bu kilo dususunu fazlasiyla telafi ettik gerci.

Babanin Dubai’ye donmesi gerektigi icin apar topar hemen dogum sertifikasi, pasaport islerini hallettik. 1 haftalik bebekle gozu acik pasaport fotosu cektirme islemi bi hayli komikti yine. Bu sefer wallmartta cektirelim dedik cabucak,yani  gercek fotograf studyosu degil, o yuzden seni tezgahin uzerine serilen beyaz kagit havlu uzerine koydu ordaki gorevli…10-15 dakika ugrastik aglamadan durman, gozunu acman icin, aglama gecmeyince altini bir degistirelim dedim, bezi acar acmaz orayi da bi sulayiverdin :) yani ozancim, anlayacagin bu konuda kafan gayet rahat. Neyse bi sekilde aglamadigin bir saniyeyi yakaladik, sonuc cok parlak degil ama olsa da oldu, olmasa da oldu :)

 

Daha ikinci gununden disarda yemege ciktik, baban gidince de bol bol babaanneyle takildik…

 

Butun Akca ailesi, Deden, Babaannen, Yuksel teyzen, Tugrul enisten, Aydin abi, Selim abi ve guzel aileleri sayende toplandi yine iste o keyifli gunlerden resimler asagida...

 

Sen karnimdayken gecirdigim dogumgunumden

 

 

 

Ve Chicago’ya tasinan ve seni dogdugun hafta ilk ziyarete gelen arkadaslarimiz Beliz-Haris ve minik Arman’cikla gecirdigimiz guzel gunden fotolar… bak ya…baya baya turuncuymussun hakikaten…

OK baslamis oldum, simdi Dubai'ye donusu ve sonar digger deden ve anneannenin bizimle Dubai'de gecirdigi gunleri anlatacagim.
 

Kuzenlerle Bulusma

Kuzenlerin Jason, Justin ve Amanda ile ilk kez 2 yil once karnimda tanistin…Once gelisini 4 gozle beklemislerdi.

Sen geldikten sonra da bi saskinlik yasamislardi miniminnaciktin o zaman, onlar da seni nasil tutacaklarini, nasil elleyeceklerini anlamamislardi. Cok iyi bir oyun arkadasi sayilmazdin yani.

Ama bu sene cok farkli… inanilmaz bir hizda, hemen 5 dakika icinde kaynastiniz, onlar geldiklerinde sende nasil bir cosku, heyecan oluyor anlatamam!

Ucu de sana bayiliyor, surekli arkandan kosusturup, seninle oyunlar oynayip mesgul ediyorlar, ben de biraz dinlenebiliyorum. Sizi izlerken kardesinin gelisinin ne kadar iyi bir zamanlama oldugunu dusundum durdum, tam birlikte oyun arkadasi olacaksiniz iste…

Kuzenlerin, cok tatli sovlar hazirliyorlar boyle aile toplantilari icin. Bak asagidaki videoda seyret…kendi komik hallerini de gor, onlara katilmak icin elinden geleni yapiyorsun :)…. (videoda ayrica, yine senin icin onlarin evinde kesilen dogumgunu pastali dakikalari da izleyebilirsin – bulusmamiz dogumgunu haftana denk geldi, ne sanslisin, bu kacinci pasta?!!)

Edi ile Büdü Chicago'da

21 Ocak’ta ugurladi seni dede ve babaaanne, geldin Chicago’ya.

 

Babacık bizi biraktiktan 4-5 gun sonra dondu Dubai’ye. O gunden beri “edi ile budu” takiliyoruz evde. 1 oda 1 salon bir hotel suitedeyiz, Yuksel Teyze ve Tugrul Eniste’ye yarim saat, dogum yapacagim hastaneye 10 dakika mesafede.  Surekli evde olunca, resmen yapisik ikizler gibi olduk baslarda…her seyi yaparken elimi tutmak istedin, “anne anneee…” surekli…. Bana gore hava hostu da, simdi bir de kardesini tasiyorum ya oglushum, koca gobekle, karnim burnumda senin enerjine ayak uyduramiyorum artik. E Dubai’deki gibi hergun park, acik havada dolasmak, yuzmek vs gibi aktiviteler olmayinca da (cunku surekli bir kar yagisi var burda ve disarisi cok soguk) seni evde mesgul etmek baya zorlasti…onun icin seni arada cok yakinimizdaki bir alisveris merkezine goturup ordaki oyun alanlarinda oyalamaya calistim bir muddet.

 

Yetmedi tabi senin gibi bi aktivite canavarina. Eve geldigimizde de surekli yatakta hoplamak, ziplamak, takla atmak istedin. Gobegim el verdigince ayak uydurmaya calistim sana ama tabi eskisi gibi yorulmayinca da uyku duzenin baya bozuldu. Ilk gunler jetlag vs dedik, ama geleli 1 ay oldu artik…her gun duzenli, saatleri sasmadan oglenleri 2 saat ogle uykusunu alan, sonra da aksam 8:30 oldu mu yatakta olan cocuk, geceleri 10lara 11lere kadar ayakta kalmak istedi :( bu durum beni baya zorlamaya basladi…rutinin onemini bir kez daha anlamis oldum.

Neyse, sonra seni bir nurserye baslattik 4 Subat’ta. Gelmeden once internetten arastirdigim 10 farkli yerin 6sini baban ve yuksel teyzenle birlikte gezdikten sonra bize yakin bir “Kindercare”in iki yas sinifinda karar kildik. Guzel bir yer ama Dubai’deki kres ortamindan oldukca farkli. Bir kere burda 8 cocuga 1 ogretmen dusuyor… Dubai’de is 5 cocuga 1 ogretmen duserdi , ayrica bez degistirme, sinifin hijyeni vs icin de yardimcilar bulunurdu, dolayisiyla ogretmenler her cocukla daha uzun 1e1 vakit gecirebiliyordu. Burda ise herseyi 1 ogretmen yapiyor. Dubai’de kocaman bir bahce ve bol bol oyun alani vardi, burda ise sinif baya kucuk ve biraz bogucu (belki de hava nedeniyle oyle hissettim bilmiyorum) ve tabi kar-soguk nedeniyle de pek disari cikilmiyor.

Gerci ilk iki gun cok guzel gecti yeni oyuncaklar, yeni ortam derken hic sorun cikarmadin, ogretmenin Ms. Jasmine sana bayilmis, 2. Gun sonunda “hayalgucu cok genis, kendi kendini cok guzel mesgul edebiliyor, cok iyi terbiyeli, kimseyi hicbir arkadasini incitmeden oynuyor” diyince rahatlamistim, o bu is kolay oldu diye… ama nerdee…o ilk haftanin son gunleri tam bir felaketti, seni sinifa getirir getirmez aglamaya basliyordun, elimi simsiki tutuyordun, gitmemi istemiyordun. Cok uzuldum bu duruma…”aman gondermeyeyim en iyisi, ne gerek var, idare ederiz artik evde” dedim… zaten ilk hafta hemen nurseryden bir virus kaptin hasta oldun, sonra da klasik bana bulasti tabi, o yuzden hem hastaligin gecsin hem de yeni ortama biraz daha alisalim diye evde kaldik, gitmedik bir sure…ama sonra babanla da dusunduk, seni surekli evde tutmak, o sosyal ortamdan uzaklastirmak cok da dogru olmayacakti, ustelik artik dogum da yaklasiyordu, elimizin altinda birakilacak guvenli bir yer olmasi acisindan ikinci hafta yarim yamalak da olsa gitmeye devam ettik, iyi ki de devam etmisiz cunku ikinci haftanin sonuna dogru artik ben birakirken mizmizlanmiyordun, hatta son zamanlarda siniftan suzulerek kacmak yerine artik sana bye bye diyebiliyorum cok sukur. Yani aslinda sanirim iyi oldu okula devam etmemiz. Tek kotu yani “hah nerdeyse bitti” derken (cunku sadece geceleri uykuya dalarkene dusurmustuk) emzige tekrar baslaman oldu :( baslarda kendini o ortamda guvensiz hissedip, aglamaya baslayinca mecburen verdi ogretmenin. Neyse bakalim su kardesin bi gelsin de ondan sonra bakicaz bunun da caresine…ben de kardes nedeniyle herseyi erteler oldum, sinifindaki butun cocuklar senden buyuk nerdeyse hepsi 2.5un ustunde, 3e yakin olanlar artik konusuyor bile ( 6-7 ayliktan beri o krestelermis anneleri calistigi icin) ayrica cogu tuvalet egitimi almislar…ogretmenin seni de baslatmak isteyip istemedigimi sordu, ben “simdilik kalsin” dedim, “kardesten sonra basliycam” o da OKledi, ama gecenlerde bir deniyeyim demis, ilk kez seni de oturtmus ve hic korkmadan yapmissin cisini, cok mutlu oldum :)

Bazi ozelliklerini sevemedim burdaki nurserylerin ama su olay cok guzel, her gun cikista veliye gunluk rapor veriyorlar bir kagitta… bugun neler yedin yemedin, iyi uyudun mu uyumadin mi..saat kacta altin islakti, kacta kuruydu hangi aktiviteleri yaptiniz, hangi oyuncaklarla oynadin…vs . iste o ilk kez tuvalete cisini yaptigin gunun hatirasi (26 Subat) gunluk rapor asagida

 

Okul disinda da vaktimiz guzel geciyor, mesela alisveris yapiyoruz evimin erkegiyle :)

 

Karla tanistigimiz gunden beri “shnoo, shnooo” diyerek, her dakika o kucuk parmak disardaki kari gosteriyorsun. Gecen kardan adam yapmaya bile ciktik. Canim benim…benim atkimi beremi cikartip, kendininkileri vermek istedin “shnoo-men”e :)