Kaan’cik, sen dogduktan sonra uzuuun bir muddet
calismamistim ama 2013 Eylul ayinda Ozancigim neredeyse 10 aylikken, Kaancigim
sen de 3 yasina yaklasirken artik ise
geri dondum. Aslinda hep icim icimi
yiyor, surekli bir pismanlik icindeyim, surekli babanizin basini sisiriyorum bu konuda ve sanirim bu duygu hic terk etmeyecek
beynimi… "keske biraz daha uzatsaydim, en azindan Ozan da 2 yasina gelene kadar
evde olsaydim" diyorum hep ama bir yandan da biliyorum ki o an sartlar onu gerektirmisti,
sirkette tam istedigim gibi sizlere vakit ayirabilecegim, stressiz, yazlari 2-3 ay Istanbul’dan
calisabilecegim, beni cok yormayacak bir pozisyon onerilmisti, ben de “geri
cevirirsem bir daha boyle birsey bulamam” zannettim ve Kabul ettim. Evet, yaklasik
1 senedir full time calisan bir anneyim. Iyi mi yaptim, kotu mu yaptim
bilmiyorum, ama durum bu.
Haftasonlari zaten full time dipdibeyiz,
hafta ici gunduzleri Kaancigim sen zaten okuldasin. Ozan’cigim sen de yakinda baslayacaksin.
Allah’tan isim cok esnek saatli olabildiginden ogle aralarini bol kepce
kullaniyorum. 12 gibi cikip 14:30 gibi donuyorum ofise, bu arada Kaan seni
okuldan alip eve getiriyorum tam o sirada Ozan da ogle uykundan
uyanmis oluyor, gun ortasinda dolu dolu 2 saat geciriyoruz, oyun oynuyoruz birlikte.
Aksamlari da eve erkenden gelmeye calisiyorum, sizin parktan donme saatinize gore
ayarlamaya calisiyorum. Sizi uykuya yatirdiktan sonra (aksam 8-8:30 gibi) de
laptopuma, maillerime geri donuyorum, o ogle arasinda kacirdiklarimi
toparlamaya calisiyorum. Yani is gunleri
de coook ayri kalmiyoruz, ama kafa sagligimin yerinde olmasi, sizinle mutlu mutlu
oynayabilmem, ufak tefek seylere sinirlenmemem icin (ki babaniz bilir bu guzel
hallerimi) birinin temizlik, utu islerini bensiz halledebilmesi gerekiyor.
Bir cok annenin kanayan yarası olan yardimci arayisi benim
icin de cok zorlu bir surecti, bir elimde 20 maddelik mulakat sorularim
(home-made :);
bir elimde telefon…kimbilir kac farkli insanla konustum, kimbilir kac farkli
insanin sanki beni mulakata alirmiscasina sorularina maruz kaldim :) kimbilir kac kisiyle
sonrasinda yuzyuze gorustum, ikinciye gorustum, ucuncuye gorustum derken eleye
eleye buldum. Sanirim sansim da yaver gitti…babanizin deyimiyle bir
“terminator” buldum. :) Edna’cigim saolsun ev islerinde bana cok yardimci, ben isteyken de on kaplan
gucundeki size elinden geldigince, olabildigince iyi idare ediyor. Kimse mukemmel degil, bunu kabullenince, karsilikli guven duyulunca hersey daha puruzsuz ilerliyor. Is ahlaki, sizlere duydugu
sevgi, sevkat, gormus gecirmis olmasi, sabirli olmasi, tecrubeli biri olmasi, guleryuzlu olmasi idi beklentilerim, cok sukur, boyle iyi niyetli biri cikti karsima…Coluk, cocuk, torun-torba sahibi, ve kazandigi her kurusu filipinlere ailesine gonderiyor yazik. Rahat biri, benden birsey gizlemiyor, su ana kadar da bir tek yalanini gormedim. Saat sabahin 6sinda sessiz sessiz odasindan gelip, ben demeden utuye baslayan, her sabah ise gitmeden kahvemizi hazir eden, evi silip supuren, cocuklarima torunlari gibi sevgiyle yaklasan biri. Insallah boyle de devam eder.
Ednacigimizin Ekim 2013teki dogumgununden fotolar asagida, parkta kucuk bir pasta kesmistik arkadaslariyla, evde de hediyesini verdik, sevincten aglamisti.
Ve ogunden tam 1 sene sonra... bunlar’da Ekim 2014teki dogumgununden fotolar. Evde, bahcemizde ufak bir parti. Zaten gun boyu birlikte oldugunuz mahalle arkadaslariniz (Maya, Stella, James, Noora, Leo ) ve onlarin bakicilariyla birlikte.
