Uyandigimizi duyunca boyle geliyor babaanne her sabah odamiza…Aydinlik yuzlusuymussun sen onun J
Evet, Istanbul maceramiz bir o dedelerde bir bu dedelerde geciyor. Babaannede cok guzel vakit gecirdik, Makbus Teyze ile Fatos Teyze ile tanistin. Ufacik agzin, tombik minish ayaklarin, kalpleri eriten o gulusunle herkesin gonlunde taht kurdun. Gercekten gozlerimizin icine baktiginda, tanidik yuzler gorunce birden bire aydinlaniveriyor o minik surat, “aa sensin, taniyorum ben seni, sana guveniyorum, seni seviyorum, sen de beni sev…” diyor sanki...o saf mutluluk inan butun huzursuzluklari, karmasik duygulari, kurallari yok ediveriyor.
Baban arada gitti geldi Dubai’ye, her geldiginde sasti kaldi sendeki gelismelere…Simdi bu gelisinde de onu daha da sasirtacagiz saniyorum cunku emekleme cabalarinda bir adim daha ileriye gitmeye basladin, evet evet yanlis okumadin “ileriye” J popoyu kaldirip, kurbaga gibi yerinde yaylandiktan sonra “ileriye” atiyorsun kendini artik! Tam emeklemeye basladin diyemeyiz ama cok yakin gorunuyor…
Gecen geldiginde master chefler is basindaydi - babish ile birlikte gecen ay Dubai’de denedigimiz karidesli, asparaguslu risotto’yu yaptik babaannelere, afiyetle yendi.
Ustune tatli olarak da senin su hallerini izledik keyifli keyifli…O geceye damgasini vuran su pozla Faruk Dede’nin torunu oldugunu gosterdin herkese J
Temmuzun ikinci yarisini diger dedelerde gecirecegiz o yuzden babanneciginin ozenle sen gelmeden hazirladigi cibinlikli kral yatagindan, salincakli sezlongundan, ve o guzel oyuncaklarindan bi muddet uzak kalicaksin, obur dedelere geciyoruz simdi...
Babaanneye ve dedeye de yine Kaan Akca Egitim Fonuna yaptiklari comert bagistan oturu opucukler gonderiyoruz. Hadi yine iyisin…Iki taraftan da topladin walla paraciklari, senin universite harclari cikti simdiden! J
Eee…em em em bir yere kadar di mi ama :) Haklisin oglush, yedinci ayimiza girdik artik, baska tadlar da tatmak ister bu bunye! Zaten gecen aydan belliydi katilara gecise hazir oldugun, biz yemek yerken pur dikkat her lokmamizi, her kasigimizi takip edip durdun, e artik desteksiz kendi kendine de oturmaya baslayinca, dedik “biri yer biri bakar, kiyamet ondan kopar” - artik onlukleri takmanin, kamera elimizde suratimiza puskurtulecek pureleri tatmanin zamani geldi! Senin de gastronomik yolculugun boylelikle alti aylikken baslamis oldu:
En basta ufak ufak parmagimla denetmeye calistim sana yedigimiz meyvelerden - karpuz suyu mesela, seftali, cilek (cilegin alerjik bir meyve oldugunu sonradan ogrendim :( acemilik donemi iste affet…ayyh neyse ki hicbir alerjik reaksiyon gormedik. Sonra arada babaannen biz yemek yerken oyalanman icin ufak salataliklar soydu sana, inanilmaz buyuk bir istahla emdin durdun o salataligi :) Kaslar catik, ciddi bir gorev bilinciyle tutuyorsun ama, halin gercekten cok komik…Alti aylik olduktan sonra da artik anne sutunu gercek anlamiyla desteklemeye basladik. Emzirmeye devam ediyoruz, insallah uzuuun bir sure daha devam edebiliriz, ama emme sıklıgını azalttik, artik ana ogun gibi degil, daha cok cay pasta saati gibi aliyorsun memeyi :)
Sute ek neler yiyoruz peki? En basta en sevdigin meyve purelerinden bahsedelim: Cam rendede iki dakikada oluyor - elma, seftali, armut, muz su ana kadar deneyip sevdiklerin…kayisiyi pek sevmedin biraz mayhos geldi tadi sanirim…Onun disinda Aptamil’in, Bebelac’in destek urunleri var - Baby Cereal mesela, pirincli, tahilli muhallebi kivaminda – onu da cok seviyorsun.
Meyveyi ara ogunlerde ac karnina, cereal’lari ogle yemegi gibi yiyorsun, aksamlari ise menude Sebze Corbasi var – Onceleri tek tek denedigim, sonralari karistirmaya basladigim Kabak, Havuc, Patates, Bezelye dortlusunun ikili kombinasyonlarini 1 kasik pirinc ve 1 kasik mercimek ile hasliyorum, sonra da arkadaslarimin tavsiyeleri uzerine aldigim hem buharda saglikli pisirip hem pure haline getirebilen blenderda cekiyorum. (Beaba BabyCook markasi - pek memnun kaldim bu urunden, tatile saga sola da goturuyorum cantasinda.)
Tatsiz tussuz olmasina ragmen o corbayi da afiyetle yiyorsun…Ilk kasik verildiginde yuzun bi eksiyor “iyyy yaa anne, gercekten inanmiyorum sana, bu nee!?!” bakisi firlatiyorsun, sonra ikinci kasikta bi “hmm sen de fena bi insan diilsin, herhalde iyi biseydir bu verdigin” oluyor gozler…sonra tada alisiyor, bazen “hmm nam nam nam” sesleri esliginde , bazen “bbppttt” puskurtmeler esliginde ama cogunlukla buyuk keyifle mamalari bitiriyorsun, hatta arada kasigi elimden alip “ya birak ben kendim yaparim” tavirlarin var ki tam yemelik :) aman Masallah!…insallah hep boyle gider, yemek secmeyen uyumlu bir cocuk olursun.
Neyse, iste asagida o gunlerden ufak ufak videolar – bunlar acemilik gunlerimizden tabi, simdi hem sen hem ben daha bi ustalastik :
Bu ay boyle gidecegiz - bu konuda degisik gorusler, takip edilen degisik diyetler var ama benim okudugum kitaplar daha cok 7.-8.ay yumurta sarisi, hatta tavuk, et, hindi lokmalarina gecebilecegimizi soyluyor, 9. Aydan sonra ise yogurt, peynir, fasulye, makarna diyor…Ilk yil siddetle yasakladiklari ise: yumurta beyazi, findik/fistik, cikolata, bal ve inek sutu. Bakalim, onumuzdeki hafta burada Turkiye’de bir cocuk doktoru/beslenme uzmanindan randevu aldim, cunku Dubai’de agzindan kerpetenle laf aldigimiz Dr. Rita’nin bizi bu konuda yeteri kadar bilgilendirmedigini dusunuyorum, zaten belki de degistiririz onu donunce…
Bu arada salyali ceneye, kulak cekmelere, her buldugunu kemirmeye devam, ama disler hala cikmadi, insallah daha da gec cikar, disli bir sekilde seni nasil emzirecegimi kara kara dusunuyorum cunku…
Bu aralar baya bi buyudugunu hissediyorum - artik gormedigin seylerin de aslinda varoldugunu anlamaya basladin, mesela yere dusurdugun oyuncagi eskiden unutur yerine yenisi verilene kadar beklerdin usul usul, artik bi gayret o dusurdugunu geri almaya ugrasiyorsun, tabi kaslarda her zamanki ciddiyet :)
Ya ciddiyet diyorum ama nadir...bazen bir hirsla emzigi emerken catik o kaslar, bazen tam kaka yapmaya basladiginda :) onun disinda gununun yuzde seksenini etrafa saf temiz bi sekilde gulumseyerek geciriyorsun... Gercekten senin kadar guleryuzlu cocuk az bulunur, carsida pazarda kimi gorsen mavi boncuk dagitiyorsun.
Bu hallerini hepimiz cok seviyoruz, hatta benden soylemesi - deden sana "Heidi" demeye basladi - Alplerde dedesiyle yasayan bi cizgi film kahramani Heidi (ve evet kiz (!), buyuyunce hesap sorarsin dedeye) cocuklugumuz onunla gecmisti - bembeyaz bir teni, kocaman gozleri, kocaman bi gulumsemesi vardi Heidi'nin - iste sen de gulunce ona cok benziyormussun...Naapalim dede bu...Bu aralar Heidi asagi Heidi yukari :)
Walla oglum bu yine iyi...babanla ben saclarinin iyice dokuldugu zamanlarda seni daha cok "Rauf Denktas"a benzetirdik - kiz miz ama Heidi cok daha sevimli :)
Oleey! Oglushum, 3,5 aylikken ayaklarin uzerinde durmaya basladin! Her kalktiginda gulucuklerle durumu onayliyorsun, "bakin ben de buyudum sizin gibi oldum" der gibi....
O cabalari izlemek simdilerde bizim icin cok eglenceli - o bel bir saga bir sola oynuyor, sabitlenince hemmen kendine guvenli bi gulucuk geliyor :) Gerci henuz adim atamiyorsun, atmaya calistiginda geri gidiyorsun :) ama olsun, artik dunyaya baska bir acidan bakiyorsun....
Iste asagida o gunlerden bir video ve denemeleri gosteren bir kac poz...
Oglush, ellerinle oyuncaklarini kavramayi ogrettik sana ama sonraki adimi unutmusuz, isimiz bitince de yavasca "birakiyoruz" tamam mi? :))
Yeni aldigimiz baby gym'e bayildin, pofuduk hayvanciklardan ziyade soyle o minicik parmaklarin arasindan gecebilen, kavramasi daha kolay sekiller hosuna gidiyor...Yine cok oyuncu gunlerinden birinde cekilen bu fotolarda da tuttugunu koparan kisiligin on plana cikmis :) seni oynadigin yerden kaldirmaya calisan Rebecca bir turlu oyuncagini biraktiramadigi icin gulmekten yarilmisti o gun...
Nisan ayinda, yaklasik 3,5 aylikken, oturmayi da ogrendin oglush...yaniiii...tam diil aslinda daha - kendi kendine biraktigimizda, hooop kafa one dusuyor, tripod seklini aliyorsun ama arkanda bi yastik, bi destek olunca hic devrilmeden 3-4 dakika dayanabiliyorsun :) O gunlerden birkac kare...
Biraz eski bu video aslinda, baksana daha saclarin bile dokulmemis, simdilerdeki yari keltos halinden eser yok :) basini dik tutmayi ogrendigin gunlerden bir ani...
Bu ayin guzel gelismelerinden biri de ellerini kullanmayi ogrenmen oldu. Canim benim...Artik yumruk yapip agzina soktugun ellerini, parmaklarini, oyuncaklarini kavrama isi icin kullaniyorsun :) Tabi ki ne bulduysan direk agiza gidiyor. Bakalim - daha cok erken ama - acaba dis cikarma belirtileri mi bunlar...
Sen gelmeden ozenle hazirlaigimiz odana, baliklarina, oyuncaklarina hemen alisiverdin :) Asagida ilk tanistiginiz gunden ve odandaki ilk tummy time'indan bir ani, izle bakalim..
