Showing posts with label 4 yas. Show all posts
Showing posts with label 4 yas. Show all posts

Thursday, January 8, 2015

Yilbasi Gecesi - 31 Aralik 2014

Iki gun oncesinde kuvvetlice yagan kar her tarafi kapliycak, "bembeyaz bir yilbasi sabahina uyanicaz" dedik, olmadi... bembeyaz degildi ama yine cok neseli cok eglenceliydi 2014un son, 2015in ilk dakikalari. Baktik, iki kucuk maymun uyumamaya niyetli, cikolatali keklerinden yeseler de yemeseler de bu gercek degismeyecek, biz de saldik gitti.

Her sene once dogumgunlerinizi kutlar (babaanne-anneanne-dedeleri hazir birarada bulmusken duble dogumgunu tabi ki), sonra sizi yataga gonderdikten sonra yerdik hindimizi, bu sene hindi sonrasini hatta gece 12yi bile gordunuz! "Eh ertesi gun gec kalkarlar da biraz uyuruz artik herhalde" umitlerim tabi ki de suya dustu...1 Ocak 2015e yine sabahin 7sinde basladik :)












Tuesday, November 18, 2014

Iyi ki Dogdun, Iyi ki Varsin Edna’miz - Ekim 2013, Ekim 2014

Kaan’cik, sen dogduktan sonra uzuuun bir muddet calismamistim ama 2013 Eylul ayinda Ozancigim neredeyse 10 aylikken, Kaancigim sen de  3 yasina yaklasirken artik ise geri dondum.  Aslinda hep icim icimi yiyor, surekli bir pismanlik icindeyim, surekli babanizin basini sisiriyorum bu konuda ve sanirim bu duygu hic terk etmeyecek beynimi… "keske biraz daha uzatsaydim, en azindan Ozan da 2 yasina gelene kadar evde olsaydim" diyorum hep ama bir yandan da biliyorum ki o an sartlar onu gerektirmisti, sirkette tam istedigim gibi sizlere vakit ayirabilecegim, stressiz, yazlari 2-3 ay Istanbul’dan calisabilecegim, beni cok yormayacak bir pozisyon onerilmisti, ben de “geri cevirirsem bir daha boyle birsey bulamam” zannettim ve Kabul ettim. Evet, yaklasik 1 senedir full time calisan bir anneyim. Iyi mi yaptim, kotu mu yaptim bilmiyorum, ama durum bu.

Haftasonlari zaten full time dipdibeyiz, hafta ici gunduzleri Kaancigim sen zaten okuldasin. Ozan’cigim sen de yakinda baslayacaksin. Allah’tan isim cok esnek saatli olabildiginden ogle aralarini bol kepce kullaniyorum. 12 gibi cikip 14:30 gibi donuyorum ofise, bu arada Kaan seni okuldan alip eve getiriyorum tam o sirada Ozan da ogle uykundan uyanmis oluyor, gun ortasinda dolu dolu 2 saat geciriyoruz, oyun oynuyoruz birlikte. Aksamlari da eve erkenden gelmeye calisiyorum, sizin parktan donme saatinize gore ayarlamaya calisiyorum. Sizi uykuya yatirdiktan sonra (aksam 8-8:30 gibi) de laptopuma, maillerime geri donuyorum, o ogle arasinda kacirdiklarimi toparlamaya calisiyorum.  Yani is gunleri de coook ayri kalmiyoruz, ama kafa sagligimin yerinde olmasi, sizinle mutlu mutlu oynayabilmem, ufak tefek seylere sinirlenmemem icin (ki babaniz bilir bu guzel hallerimi) birinin temizlik, utu islerini bensiz halledebilmesi gerekiyor.

Bir cok annenin kanayan yarası olan yardimci arayisi benim icin de cok zorlu bir surecti, bir elimde 20 maddelik mulakat sorularim (home-made :); bir elimde telefon…kimbilir kac farkli insanla konustum, kimbilir kac farkli insanin sanki beni mulakata alirmiscasina sorularina maruz kaldim :) kimbilir kac kisiyle sonrasinda yuzyuze gorustum, ikinciye gorustum, ucuncuye gorustum derken eleye eleye buldum. Sanirim sansim da yaver gitti…babanizin deyimiyle bir “terminator” buldum. :) Edna’cigim saolsun ev islerinde bana cok yardimci, ben isteyken de on kaplan gucundeki size elinden geldigince, olabildigince iyi idare ediyor. Kimse mukemmel degil, bunu kabullenince, karsilikli guven duyulunca hersey daha puruzsuz ilerliyor. Is ahlaki, sizlere duydugu sevgi, sevkat, gormus gecirmis olmasi, sabirli olmasi, tecrubeli biri olmasi, guleryuzlu olmasi idi beklentilerim, cok sukur, boyle iyi niyetli biri cikti karsima…Coluk, cocuk, torun-torba sahibi, ve kazandigi her kurusu filipinlere ailesine gonderiyor yazik. Rahat biri, benden birsey gizlemiyor, su ana kadar da bir tek yalanini gormedim. Saat sabahin 6sinda sessiz sessiz odasindan gelip, ben demeden utuye baslayan, her sabah ise gitmeden kahvemizi hazir eden, evi silip supuren, cocuklarima torunlari gibi sevgiyle yaklasan biri. Insallah boyle de devam eder.

Ednacigimizin Ekim 2013teki dogumgununden fotolar asagida, parkta kucuk bir pasta kesmistik arkadaslariyla, evde de hediyesini verdik, sevincten aglamisti.






Ve ogunden tam 1 sene sonra... bunlar’da Ekim 2014teki dogumgununden fotolar. Evde, bahcemizde ufak bir parti. Zaten gun boyu birlikte oldugunuz mahalle arkadaslariniz (Maya, Stella, James, Noora, Leo ) ve onlarin bakicilariyla birlikte.