Geri saymaya basladik coktan ama senin keyfin yerinde galiba oralarda, pek cikasin yok sanki daha? Hadi ama…Cok sabirsizlaniyorum. Herseyini merak ediyorum…
Neye benziyorsun, nasil bi guzelliksin? Uyurken mi daha meleksin, emerken mi?
Nasil kokuyorsun? Nasil agliyorsun?...
Ellerin nasil, kucucuk mu senin de? Peki ya ayaklarin, parmak kadar mi onlar da?...
Tenin nasil? Yumusaciktir di mi? Saclarin da ipek mi?...
Iyi besleyebildim mi seni icerde oglushum? Daralmadin mi daha sıkış sıkış, tepetaklak orada?
Cikinca sanki yillardir bu isi yapiyormusuz gibi hic yadirgamadan giricek misin koynuma, hemen emmeye baslayacak misin?...
Ahh…Unuttum o ilk kokuyu…. hadi hemen gel de hatirlat tekrar bana annecim…O tarifsiz duyguyu, o mucizeyi tekrar yasattir bana ve babana…
Babacigin cok sukur bugun aksam geliyor Chicago’ya, anneanne-dede de Istanbul’da, babaanne-dede burada, hepimiz gelisine kitlendik… dort gozle kavusacagimiz gunu bekliyoruz artik.
Biliyor musun? Sen orada sicacik otururken biz baktik sana arada!…Gorduk bile o tombis yanaklarini! Bak en son doktor randevumuzda 26 Subatta 39 haftalikken boyleydin:
Tam 3.680 kg olmussun (8 lb 2 oz) tabi bu son haftalardaki olcumler +-500 gr oynayabilirmis, zaten artik cok asagilara indigin icin kafanin olcumlerini cok zor aldi doctor teyze. Buyume hizin 74%. Suyum gayet iyiymis plasentada, yeteri kadar varmis su anda (hatta doctor teyze dedi ki belki de benim karnim o yuzden bu kadar buyukmus :) yaaa iste isine gelen seylere nasil da hemen inaniverir insanoglu :)
34. hafta, yani Amerikaya vardigimiz hafta sadece 2.2 kg idin…e ucak sonrasi yorgunuz belki dedik, cok ustunde durmadik, ama 36. Haftada yine benzer bi durum olunca beni korkuttun biraz,sadece 2.55 kg idin…ve buyume hizini 29.4% gosterdi ultrason. Doctor o hizi en az 40%lara cekmemiz gerektigini, simdilik biraz kucuk oldugunu, sana biraz kilo aldirmam gerektigini soylemisti (her hafta 200gr almasi lazimmis bebegin o siralar) o yuzden “Ensure” denilen marketlerde satilan bir protein icecegi verdi…ben de tabi bunu duyunca basladim o hafta, etleri, yumurtalari yemeye, “Ensure”lari icmeye … neyseki sonuc: basari! 2 hafta sonraki 38. Hafta kontrolunden alnimizin akiyla ciktik, 3.480 kg, ve buyume hizi 70%.
36. haftanin guzel gelismesi yine 34. Haftada yapilan GBS ve Smear testlerimin negative cikmasiydi. Abin Kaan’in dogumu oncesi pozitif cikan su GBS illeti beni nasil da korkutmus, stress yapmisti iki sene once…cok korkulacak birsey degilmis, ama iste insan ilk kez yasayacagi birseyde herseyin mukemmel seyretmesini istiyor.
38. haftada yapilmisti ama bu son 39. hafta kontrolunde doctor istemesine ragmen vaginal muayene yaptirmadim dogumu hizlandirabilir dusuncesiyle, sunun surasinda babanin gelisine ne kaldi diye dusundum, 1 mart’tan sonra yapmaya ikna ettim doktorumuzu.
Bu arada, simdi hemen gel istiyorum ama baslarda “erken geliceksin, baban yetisemiyecek…” diye cok korkuyordum cunku 37. Hafta civari inanilmaz sancilar/kasilmalar oldu bende!…doctor kontrolumun oldugu gun NSTye bagladiginda alette 70-80 olcumler gorduk (o NST aletinin sesi, bir anda flash back iki sene onceye, o dogum gecesine goturdu beni …baban da ilk kontrolumuzde “ahh bu sesi hic ozlemedigimi hatirladim” demisti, onun da bobrek tasi dogumu var biliyorsun ( bknz dogum hikayemiz), hatiralari canlandi, caniiiim yazik :)) Oyle ki, sancinin nasil bir his oldugunu unuttugumu saniyordum, o gun tekrar hatirladim…o gece eve dondukten sonra yatakta resmen kivrandim, baya gumbur gumbur kasilmalar oldu! cok korktum erken geliceksin diye ama kimseyi de aramadim, daha cok erken bunlar buyuk ihtimalle Braxton Hicks (yalanci kasilmalar)dir diye ikna ettim kendimi gecenin 3u 4u ve yarim yamalk bir uyku uyudum.
Ertesi gun olayin ne oldugunu anca anladim. Abin Kaan gecen hafta hasta olunca, bana da gecmisti haliyle, sana bir zarar gelmesin diye hicbir ilac da alamadigim icin dogal cozumlere gittim. Zencefil cayi (yogi – ginger tea) ve bali karistirip iciyordum, kisilan sesime cok iyi geliyordu. Tam yeni bir paket acmak uzereydim ki kutunun ustunde yazan “hamileyseniz veya emziriyorsaniz, almadan once mutlaka doktorunuza danisiniz” yaziyordu… “haaaaaaa” ani oldu o saniye :) Bitkisel caylarin bazilarinin hamileligin ozellikle 3. Trimesterinda alinmamasi gerektigini cook once okumustum (mesela adacayinin dusuk yaptirma, kasilmalari getirip erken dogum yaptirma riski varmis) ama iste insan hamile beyni ile cok az seyi hatirliyor, gerci ben zencefilin bu etkisini hic duymamistim ama hemen google amcaya kostum ogrendim “adet sokturucudur, dusuge yol acabilir” diyordu bi kaynak (www.beslenmedestegi.com/bitkisel-ilaclar/zencefil-kullanimi) bunu anlattigim arkadaslarimdan ananasin ve istakozun da benzer etkisi oldugunu ogrendim, hamileler aman dikkat! Neyse tabi zencefille olan iliskimiz o gun sona erdi, artik dedim baban gelir gelmez baslarim icmeye, sancilarimizi getirsin diye :)
Hastaligim da gecti cok sukur, bende hersey yolunda. Artik su kasilmalar hemen geri gelsin diye dua ediyorum. Doktorum her ne kadar kendini yorma, agir kaldirma, bol bol yat dinlen dese de abin gibi bir aktivite canavariyla bu pek mumkun olamiyor… Gecen aksam bir elimde( icinde camasir ve deterjan, yumusatici kutusu yuklu) camasir sepeti, bir elimde Kaan, yerde 1 karis kar…kaplumbaga hiziyla otelin ortak kullanim camasir unitelerinin oldugu kapiya dogru yol alirken arkamdan bir ses: “Nooo, stay there! You’re dynamite now!” (Hayiiir, kal orda! Sen su an bi dinamitsin!) ust kattaki komsumuz (kahvaltilarda selamlasiyor, konusuyoruz) merdivenlerden ucar adim geldi yanima, aldi elimdeki dolu sepeti, gecisimize yardim etti sagolsun.
Hakkaten artik patlamaya hazir bir saatli bomba, bir dinamitim. Icimden bir ses: “patlasin da havai fisek gosterileri baslasin artik” diyor. Di mi minik, sen ne dersin?
Altta, sen karnimdayken attigin o tekmelerin cok kisa bir videosunu yakalayabilmisim, hatira ikimize…
Haydi minik kushum, ayni cabayla, hareketlilikle cikiver o dogum kanalindan disari bu hafta…
