Geri saymaya basladik coktan ama senin keyfin yerinde galiba oralarda, pek cikasin yok sanki daha? Hadi ama…Cok sabirsizlaniyorum. Herseyini merak ediyorum…
Neye benziyorsun, nasil bi guzelliksin? Uyurken mi daha meleksin, emerken mi?
Nasil kokuyorsun? Nasil agliyorsun?...
Ellerin nasil, kucucuk mu senin de? Peki ya ayaklarin, parmak kadar mi onlar da?...
Tenin nasil? Yumusaciktir di mi? Saclarin da ipek mi?...
Iyi besleyebildim mi seni icerde oglushum? Daralmadin mi daha sıkış sıkış, tepetaklak orada?
Cikinca sanki yillardir bu isi yapiyormusuz gibi hic yadirgamadan giricek misin koynuma, hemen emmeye baslayacak misin?...
Ahh…Unuttum o ilk kokuyu…. hadi hemen gel de hatirlat tekrar bana annecim…O tarifsiz duyguyu, o mucizeyi tekrar yasattir bana ve babana…
Babacigin cok sukur bugun aksam geliyor Chicago’ya, anneanne-dede de Istanbul’da, babaanne-dede burada, hepimiz gelisine kitlendik… dort gozle kavusacagimiz gunu bekliyoruz artik.
Biliyor musun? Sen orada sicacik otururken biz baktik sana arada!…Gorduk bile o tombis yanaklarini! Bak en son doktor randevumuzda 26 Subatta 39 haftalikken boyleydin:
Tam 3.680 kg olmussun (8 lb 2 oz) tabi bu son haftalardaki olcumler +-500 gr oynayabilirmis, zaten artik cok asagilara indigin icin kafanin olcumlerini cok zor aldi doctor teyze. Buyume hizin 74%. Suyum gayet iyiymis plasentada, yeteri kadar varmis su anda (hatta doctor teyze dedi ki belki de benim karnim o yuzden bu kadar buyukmus :) yaaa iste isine gelen seylere nasil da hemen inaniverir insanoglu :)
34. hafta, yani Amerikaya vardigimiz hafta sadece 2.2 kg idin…e ucak sonrasi yorgunuz belki dedik, cok ustunde durmadik, ama 36. Haftada yine benzer bi durum olunca beni korkuttun biraz,sadece 2.55 kg idin…ve buyume hizini 29.4% gosterdi ultrason. Doctor o hizi en az 40%lara cekmemiz gerektigini, simdilik biraz kucuk oldugunu, sana biraz kilo aldirmam gerektigini soylemisti (her hafta 200gr almasi lazimmis bebegin o siralar) o yuzden “Ensure” denilen marketlerde satilan bir protein icecegi verdi…ben de tabi bunu duyunca basladim o hafta, etleri, yumurtalari yemeye, “Ensure”lari icmeye … neyseki sonuc: basari! 2 hafta sonraki 38. Hafta kontrolunden alnimizin akiyla ciktik, 3.480 kg, ve buyume hizi 70%.
36. haftanin guzel gelismesi yine 34. Haftada yapilan GBS ve Smear testlerimin negative cikmasiydi. Abin Kaan’in dogumu oncesi pozitif cikan su GBS illeti beni nasil da korkutmus, stress yapmisti iki sene once…cok korkulacak birsey degilmis, ama iste insan ilk kez yasayacagi birseyde herseyin mukemmel seyretmesini istiyor.
38. haftada yapilmisti ama bu son 39. hafta kontrolunde doctor istemesine ragmen vaginal muayene yaptirmadim dogumu hizlandirabilir dusuncesiyle, sunun surasinda babanin gelisine ne kaldi diye dusundum, 1 mart’tan sonra yapmaya ikna ettim doktorumuzu.
Bu arada, simdi hemen gel istiyorum ama baslarda “erken geliceksin, baban yetisemiyecek…” diye cok korkuyordum cunku 37. Hafta civari inanilmaz sancilar/kasilmalar oldu bende!…doctor kontrolumun oldugu gun NSTye bagladiginda alette 70-80 olcumler gorduk (o NST aletinin sesi, bir anda flash back iki sene onceye, o dogum gecesine goturdu beni …baban da ilk kontrolumuzde “ahh bu sesi hic ozlemedigimi hatirladim” demisti, onun da bobrek tasi dogumu var biliyorsun ( bknz dogum hikayemiz), hatiralari canlandi, caniiiim yazik :)) Oyle ki, sancinin nasil bir his oldugunu unuttugumu saniyordum, o gun tekrar hatirladim…o gece eve dondukten sonra yatakta resmen kivrandim, baya gumbur gumbur kasilmalar oldu! cok korktum erken geliceksin diye ama kimseyi de aramadim, daha cok erken bunlar buyuk ihtimalle Braxton Hicks (yalanci kasilmalar)dir diye ikna ettim kendimi gecenin 3u 4u ve yarim yamalk bir uyku uyudum.
Ertesi gun olayin ne oldugunu anca anladim. Abin Kaan gecen hafta hasta olunca, bana da gecmisti haliyle, sana bir zarar gelmesin diye hicbir ilac da alamadigim icin dogal cozumlere gittim. Zencefil cayi (yogi – ginger tea) ve bali karistirip iciyordum, kisilan sesime cok iyi geliyordu. Tam yeni bir paket acmak uzereydim ki kutunun ustunde yazan “hamileyseniz veya emziriyorsaniz, almadan once mutlaka doktorunuza danisiniz” yaziyordu… “haaaaaaa” ani oldu o saniye :) Bitkisel caylarin bazilarinin hamileligin ozellikle 3. Trimesterinda alinmamasi gerektigini cook once okumustum (mesela adacayinin dusuk yaptirma, kasilmalari getirip erken dogum yaptirma riski varmis) ama iste insan hamile beyni ile cok az seyi hatirliyor, gerci ben zencefilin bu etkisini hic duymamistim ama hemen google amcaya kostum ogrendim “adet sokturucudur, dusuge yol acabilir” diyordu bi kaynak (www.beslenmedestegi.com/bitkisel-ilaclar/zencefil-kullanimi) bunu anlattigim arkadaslarimdan ananasin ve istakozun da benzer etkisi oldugunu ogrendim, hamileler aman dikkat! Neyse tabi zencefille olan iliskimiz o gun sona erdi, artik dedim baban gelir gelmez baslarim icmeye, sancilarimizi getirsin diye :)
Hastaligim da gecti cok sukur, bende hersey yolunda. Artik su kasilmalar hemen geri gelsin diye dua ediyorum. Doktorum her ne kadar kendini yorma, agir kaldirma, bol bol yat dinlen dese de abin gibi bir aktivite canavariyla bu pek mumkun olamiyor… Gecen aksam bir elimde( icinde camasir ve deterjan, yumusatici kutusu yuklu) camasir sepeti, bir elimde Kaan, yerde 1 karis kar…kaplumbaga hiziyla otelin ortak kullanim camasir unitelerinin oldugu kapiya dogru yol alirken arkamdan bir ses: “Nooo, stay there! You’re dynamite now!” (Hayiiir, kal orda! Sen su an bi dinamitsin!) ust kattaki komsumuz (kahvaltilarda selamlasiyor, konusuyoruz) merdivenlerden ucar adim geldi yanima, aldi elimdeki dolu sepeti, gecisimize yardim etti sagolsun.
Hakkaten artik patlamaya hazir bir saatli bomba, bir dinamitim. Icimden bir ses: “patlasin da havai fisek gosterileri baslasin artik” diyor. Di mi minik, sen ne dersin?
Altta, sen karnimdayken attigin o tekmelerin cok kisa bir videosunu yakalayabilmisim, hatira ikimize…
Haydi minik kushum, ayni cabayla, hareketlilikle cikiver o dogum kanalindan disari bu hafta…
10 comments:
Banu, bu sabah Banu artık bu aralar doğuracak sanırım zamanı gelmiş olmalı diye uyandım yemin ederim. mail aticaktim sana ki bir bloga bakayim dedim. :) Ultrason goruntusune inanamiyorum ne tontis bir sey bu :))) Canım benim, sen harika bir annesin ve hariika da bir duble anne olacaksın.Şimdiden sağlıklı, ağrısız, herşeyin yolunda olacağı bir doğum ve doğum sonrası yaşam diliyorum sana. (Ay niye gözlerim doldu benim??? Yaa ben senin anaokulu hallerini biliyorum, şimdi 2 çocuk annesiyiz, hangi ara büyüdük kızııımmm????
ben de yarın 37. haftaya giriyorum , çok heyecanlı bir dönem seni anlıyorum hatta seninki çok daha heyecanlıdır, umarım sağlıkla dünyaya geirirz, blogunu izlemeye aldım benim bloguma da beklerim:)
Burcuk'um ben de inanamiyorum walla....iki cocuk annesi olacak kadar buyudugume...
su son gunler bekleyisi haric, ikinci hamilelik de bir cirpida geciverdi aslinda, ve bugun/yarin ben de artik senin gibi duble anne oluyorum - hayal bile edemiyorum, evde iki yavru olucak, iki minik kush bundan sonra...sabki ilk haftalara dair bildigim herseyi unutmus, tekrar comezlesmis gibiyim, dur bakalim :) ama insallah dedigin gibi dogumda hersey cok guzel gider ve saglikla bir cirpida geliverir oglush... operim seni cok cok canim benim!
goncanin sepeti: ben de sana cok kolay bir dogum diliyorum. insallah ikimiz de bir cirpida, saglikla kavusuruz yavrularimiza. Ben de simdi blogunu takibe aliyorum o zaman, ara ara haberlesmek dilegiyle.
merhaba Banu hanım ikinci bebişiniz hayırlı olsun benim eşimde inşaat mühendisi işi nedeniyle arabistandayız blogunuzun çılgın bir takipçisi oldum ben ebeyim ama gördüğüm bu kadar bebekten en çook kaan a hayran kaldım herhalde (bende bebek istiyorum kaan a benzeyen :)hergün yeni birşey yazacaksınız diye 2 aydır en az bir kez blog a bakıyorum umarım iki bebişe rağmen yazarsınız.oğluşlarınızla çok çok mutlu güzel günler
Bihter Hanim, cok tatlisiniz :) Kaan da ben de cok cok tesekkur ediyoruz guzel sozleriniz icin! Haklisiniz, ikinci bebisimiz Ozan'cigimiz geldikten sonra tembellikten degil - tamamen vakitsizlikten yazamaz oldum :( Birakin yazmayi, fotograf bile cok az cektim. Ama soz, sizin bu yorumunuz beni tekrar harekete gecirecek simdi :) bu hafta insallah evde duzenimi, islerimi bi yoluna sokup tekrar yazmaya baslayacagim maceralarimizi. Bu arada, ben de sizin blogu takibe aldim, Arabistan esimin cok sık gittigi bir yer, her hafta 2 gun orda mutlaka, tahmin edeceginiz gibi de pek sevmiyor, ondan arada dinliyorum ordaki gariplikleri, sizin blogdan da okumayi sabirsizlikla bekliyorum. Umarim tum tuhafliklardan uzak, cok guzel bir yasaminiz lur orda. Komsularimiz (ingilz-alman bir cift) 20 sene yasamis orda, herseye ragmen cok guzel dostluklar kurmuslar, simdi gulerek anlatiyorlar anilarini :)
tııık tıııkkkk kimse yok muu.... hadi artık Ozan okula başlamadan bir foto bekliyoruuz :) abi Kaan ı da merak ettik artık....
:)) cok haklisiniz! geliyo fotolar yakinda!
Bende takipteyim :) hayırlı olsun bebisiniz adıyla yasasın..gercekten vakit bulamıyor olmalı insan hala fotograflar yok :)) benim oglum 15 aylık bazen bir delilik anıma geliyor aralarını fazla açmadan ikinciye hamile kalsam mı diyorum ama sonra vazgeciyorum :/ birde ben epidural sezeryan oldum ondan dolayı korkuyorum herneyse biran evvel yeni yazınızı neler olduğunu ve yakışıkli abiı Kaan ile bebis Ozan'in fotolarını bekliyoruz
ya gercekten ne desem bos :) yazamadim bir turlu iste...ama sonunda naaptim ettim iki kelimeyi bir araya getirecek vakti yarattim ve uzunca anlattim dogum hikayemizi. Umarim bundan sonra daha cabucak yazabilirim.
bence siz o delilik anlarinizda uyun icinizdeki seytana...ikinci de hemen ciksin aradan...ben iyi ki daha fazla geciktirmemisim diyorum, hem yas ilerledikce hersey zorlasiyor, hem kariyere zirt pirt ara vermek zorlasiyor, hem kardes sevgisi bambaska bisey hemen tattirmak lazim diye dusunuyorum. Yeni bir "bal oglan" ya da "bal kiz" her eve lazim :) sevgiler cok cok...
Post a Comment