Tontos 29. Haftasinda

Bugun doktorun Ayfer Hanimla randevumuz gayet guzel gecti...bak su tipine! Gozlerini de mi actin sen artik minik burun?!! :)

Hersey yolundaymis, gelisimin normal hizinda devam ediyormus, bas asagi (olmasi gerektigi) gibi duruyorsun su an, 3 kusur pound yani 1.3-1.4 kg civarisin... Babama sordum gecenlerde ben 4kg 350 gr ve 52 cm dogmusum ve 26 gun gec gelmisim! Neredeyse sezeryanla alicaklarmis beni ama son anda (17.02.1979 saat 23:50de) yelkenleri suya indirip, direnmekten vazgecmisim...kardesim Fatih de 4kg 700 gr (tosuncuk) ve 50 cm dogmus (01.03.1981)...ikimiz de normal dogumla dunyaya gelmisiz... bravo anneanneye cesur kadinmis...benim okudukca, videolari izledikce stressim artiyor...artik yavas yavas birakacagim zaten bu kadar cok okumayi, ne kadar az detay bilirsem su dogum enstantanesi o kadar kolay olacak sanki...

Vivaldi Baby!

Her gun 2 saat Mozart dinletilen bebeklerin daha zeki oldukları dogru mu acaba? Internette bu konuyla ilgili birbirinden farkli gorusler var...bircok kaynak beynin isitmesinin basladigi hamileligin 26.haftasindan itibaren klasik muzik dinletmenin fetusa cok yararli oldugunu soyluyor. Fetus kulagina gelen seslere, vucut hareketleri ve kalp atisinda meydana gelen degisikliklerle cevap verirmis. Dunyaya geldikten sonra da seslere dikkat, goz takibi ve koordinasyon hareketlerinin gelisiminde de yardimci oluyormus... Hatta bebisler anne karnindayken dinledikleri muzikleri dogduktan sonra dinlediklerinde hatirliyorlarmis...

Bircok kaynak boyle derken cok severek okudugum http://www.babycenter.com/  beni yaniltti...Faydasinin olup olmadigi kanitlanamamistir diyor burasi... - Bu arada bu siteyi butun hamilelere/hamile kalacaklara tavsiye ederim! (bana da arkadasim Esra tavsiye etmisti) – akliniza gelebilecek her sorunun cevabi burada, su siralar korkuyla, stresle izledigim epiduralli, epiduralsiz normal dogum videolari, sezeryanlar, dogduktan sonra bebek bakimi vs... her konu cok guzel anlatilmis, ayrica due date’inizi girip mail listelerine uye oldugunuzda her hafta mailinize, su an sizde ve bebiste olan gelismeleri anlatan guzel bilgiler gonderiyorlar. Onun disinda turkce kaynaklardan da http://www.mumcu.com/  bir de http://www.agubugu.com/ guzel…

Neyse, oyle ya da boyle hem beni dinlendirdigi icin, hem bir ihtimal senin de gelisimine faydali oldugu icin biz bu aralar bol bol dinliyoruz...Resimde de gorebilecegin gibi Tugrul Eniste’cim geldigim ilk gun cikardi zaten bana en guzel LPlerinden...Arada da kendi bilgisayarimdakilerden dinliyoruz...Mozart, Beethoven, Rachmaninoff...hadi bakalim, gelince hatirliycak misin bunlari...

Balkabagimin Ilk Halloween'i :)

Cok yazmiycam bebicik...kuzenlerinle gecirdigin ilk halloween'den sana bi slayt show hazirladim, al bakalim, videosu asagida, izle :) herkes ama heeerkes gelisini dort gozle bekliyor!!

ALL!... HAIL THE MIGHTY UTERUS!!!

28. haftamizin icindeyiz bebe...(“Akca Bebe” - sana hala bi isimle hitap edemiyorum kusura bakma – babanla bi turlu anlasamadik bir isimde, ama merak etme az kaldi, emin ol sen gelmeden son kararimizi vermis olacagiz)

Evet, 28. Hafta...her gecen gun seninle birlikte hareket etmek zorlasiyor tontosh... Yillarca voleybol oynayarak yaptigim, gurur duydugum o six pack kasli karnim yok artik...Gobek deligim disari firlamis durumda (bazi insanlarin hep boyledir, (saniyorum dogumda kordonlari uzun kesildigi icin) ve ben oldum olasi hic estetik bulmamisimdir, ama al iste buyuk konusmayacaksin :) Neyseki henuz hic catlagimiz yok...İnsallah kalan aylarda da olmaz...
Popom, gobegimle “hadi bakalim, kim daha fazla buyuyecek" yarisina girdi :( cok cirkin oldum boyle sisko...

Geceleri yan donmeden uyumak imkansizlasti artik...sirtustu yatarsam nefessiz kaliyorum, yan yatinca cok rahat, ama kisa zaman sonra uyaniyorum yattigim taraf uyustugu icin...ayrica yataktan kalkarken de fena madara oluyoruz babana - bir yerlere tutunarak, ters donmus bir ugur bocegi gibi bir saga bir sola atarken kendimi bi de bakiyorum sirita sirita arkamdan itiyor baban eliyle...”ehe ehe...yardimci oluyorum” diyor ama icten ice dalgasini geciyor...

Aksamlari degisik bacak kramplari hatta bazen kasiklarimda agri oluyor...Onun disinda, beni cok fazla tuvalete goturmeye basladin, idrar kesesine cok baski yaptigin icin anne surekli tuvalete gitmeye basladi...Ama anladim, beni uykusuz gecelere alistirmaya calisiyorsun simdiden uyanik seniii!

Peki bunca sIkIntiya ragmen "bu kadinlar hamileligin nesini seviyor?" diye dusunuyor insan di mi... Kutsal gorev vs bir yana birakalim, bil bakalim bu ruh halinin ben en cok nesini sevdim?:

1. Hic tanimadigim insanlar yolda, magazalarda karsilarinda bu koca gobekli, paytak yuruyuslu, surekli gobegini kasiyan kadini gorunce hep bi gulumsuyor...bi sempati duyuyor...ozellikle kadinlar, anneler ve tabi ki hamilelerde cok hosuma giden sessiz bir “seni cok iyi anliyorum, dayan!” bakisi var :) 
2. Saclarim hic olmadigi kadar gur ve parlak :) - Annelik hormonlari sizi seviyorum... 
3. Ise gitmemeyi, stres yapmamayi, hergun proje dokumanlarini degil, sevdigim seyleri okumayi, arastirmayi, kendimi gelistirmeyi, yeni seyler ogrenmeyi nasil da ozlemisim...  
4. Etrafimdaki herkes beni simartiyor, kimse benden yemek yapmami, is yapmami beklemiyor, birseyleri unutunca, ya da oldugumdan daha “dumb” hareket ettigimde bahanem hazir..."ehu ehu...hamilelik halleri iste naaparsiniz :)"
5. Seninle ilgili gun boyu hayal kurmaya vaktim var! 
6. Gogusler bomba oldu! :) (Annelik hormonlari sizi gercekten seviyorum!) ama sen zaten onlari emip kisa zamanda eski “eh iste” haline sokacaksin biliyorum.. olsun...seni doyurabilmenin hayali bile heyecanlandiriyor (bol bol cikolata yiyip, nesquik yapiyorum icerde sana, bu kiyagimi unutma :) 
7. Istedigini yiyip suclu hissetmemek ne guzel...(tamam biraz suclu hissediyorum, ama biliyorsun bahanem hazir: “ben iki kisi icin yiyorum”) 
8. Bircok hamilenin aksine, ben gobegime dokunulmasindan hic rahatsiz olmuyorum, hatta insanlarin seninle bir bag kurmaya calismasi, seni hissetmeye calismasi hosuma gidiyor 
9. Bebek alisverisi yapmak cok eglenceli! ilk baslarda her gordugum minicik patike, sapkaya, tuluma bakarken agliyordum, simdi ruyalar aleminde gibiyim...sana bir suru cici aldim (gerci baban cok fazla seye karisiyor...yahu winnie the pooh’un nesi "gay" Allah askina? ” yani daha fazla nasil gay olunur bilemiyorum” dedi gecenlerde!...ne alakasi var...oglushuma sevimli ayicikli, ordekli seyler alamiycak miyim hic ben!) 
10. Seni orda sicacik tutuyor olma hissi, seni icerde besliyor, buyutuyor olma hissi...canim oglum, iste bu duyguyu hic birseye degismem....

Dogum Doktorunla, Seni Ellerime Vericek Insanla Ilk Tanismamiz

Bugun, enistem ve teyzemle birlikte dogum icin hastane ve doktor seciminde artik bir karar vermek uzere, daha onceden arastirdigim 3 turk kadin jinekolog arasinda cok iyi referanslarini duydugumuz Dr. Susan Ayfer Orhan'in calistigi Saint Alexius Medical Center'a gittik (asagiya bir resim de koyuyorum, buyuk guzel bir hastane, personeli de cok duzgun). Oraya geldigimizde belki hemen karar veremeyiz diyorduk ama doktorun o kadar sicak, o kadar tatli bir kadindi ki...hemen hepimizin ici isindi...ozellikle dubai'deki doktorun (o da kesinlikle iyi idi ama bence isini fazla ciddi yapiyor, cok az guluyor) soguklugundan sonra Ayfer Hanim'in bu ictenligi, samimiyeti, sicakkanliligi beni cok rahatlatti! Doktor seciminde referanslar da tabi ki cok onemli ama bence en onemli sey bu...rahat konusabilecegin biri olmali...

Doktorumuz "uzun uctugun icin contractionlar olabilir" dedi beni once 15 dakika monitor ettiler, gobegimin ustunden iki kemerle bir makinaya bagladilar - adinin sonradan "Electronic Fetal Monitor (EFM)" oldugunu ogrendigim bu alet, hem kalp atislarini, hem kasilmalari monitor etti, bi alete cizdi icerde butun olan biteni. Sonra ultrasondan da gormek istedigini soyledi doktorumuz, hemen cabucak beni bir odaya aldilar, Turk oldugumuz icin saniyorum, randevumuz olmasa bile boyle araya sikistirmalar, boyle guzellikler yapabilecek bir yer burasi :) Tam 27. haftanin basindayiz, ve iste ordasiiin...Chicago'ya kadar sag salim getirmisim seni...

Ay ama yine bi inat bi inat!...bi turlu yuzunu tam olarak gostermedin bize..iki elinle kapattin hep, doktorun cok ugrasti, karnima vurduk, salladik seni soyle bi cek elini diye ama yok..nafile...aldigimiz en net poz buydu, bunda da siyah golgeler, kordon vs yuzunden cok net degil ama olsun...Oglush, cok catik kasli gordum seni? ne dusunuyorsun acaba akilli bidik? :) Tam 1kg 190 gr olmussun, hersey cok olumlu ilerliyormus, kalbin, miden, gelisiminin 70%ini tamamlamissin...haaa...bi de boyun uzun olcakmis!! bacaklardan belliymis...oyyy...yavrushum benimmm...isiririm o bacaklari!

My kiiiind of toooown, Chicago is.... :)

Geldiiik...cok sukur kazasiz belasiz, bir 18 saatlik yolculuk sonrasi, immigrationdan da sorunsuz gectik, geri sayim icin bekleyecegimiz yere, babaciinin teyzesi Yuksel Teyze ve Tugrul Enistenin sicak yuvasina geldik...
17 Ekim 2010...Dubai'den once Houston'a uctuk 16 saat, baya stress yapmistim ama ulkeye giriste "nerde ne kadar kalicaksin?"dan baska bisey sormadi memur bey :) ilk entry burasi oldugu icin bagajlari tekrar gumrukten gecirmek gerekiyordu, Houston-Chicago aktarmamiz ucak indikten hemen 2 saat sonra oldugu icin terminaller arasi baya haraketli, telasli, kosulu dakikalar gecirdin karnimda, terminaller arasi calisan tren (tabi ki de bize en lazim oldugu anda) bozuldugu icin yaklasik 1 mile kostu anne...e seni de bi guzel salladi karninda :) (bir daha hatirlat asla boyle kisa arali aktarlami ucuslarla yolculuk etmeyelim) kan ter icerisinde, son dakikada olsa yetistik Chicago ucagina...2 saat daha gittik, vardik havaalanina...bir de baktik ki bavullar kaybolmus, yarin eve teslim olucakmis...american airlines...zaten ucaktaki konforsuzluk, ikramdaki cimrilik cok ilgimi cekmisti (gerci emirates rahatligindan sonra biz biraz simardik, standartlarimizi yukselttik galiba), sonrasinda bir de boyle bir surpriz...neyse ama olsun hiiic onemi yok, geldik ya buraya kadar sorunsuz :)

kayboldugundan habersiz oldugum bagajlarimi beklerken karsilamaya gelen Yuksel Teyzecigimle bulustuk, sonra Tugrul enisten bizi arabayla alip eve getirdi...ve 6 yil sonra tekrar Amerika topraklarindayim...bu sefer seninle birlikte :)

muhabbet ede ede yol bitti. Bir de kapida ne gorelim...biri bir kagit yapistirmis...yaklasip dikkatli bakiyorum...ve kahkahayi patlatiyorum..."gel gel, burasi" diyor kagit...Canim Tugrul Enistecim mizahtan bir dakika bile vazgecmiyor...gecen sene anlattigimiz hikayeyi unutmamis...baban, ilk kez birlikte yasamaya baslayacagimiz greens'teki evin kapisina asmisti boyle bir post-it :) beni ucaktan eve geldiimde bu yaziyla karsilamisti...o gun bugundur ait oldugum yer "burasi"...ve bundan cok ama cok mutluyum, canim kocaciiim, seni seviyorum...

Bir muddet paydos sana PRG...oh bee!

14.10.2010 projedeki son gunumdu...muthis bir duygu...Subat ayina kadar ucretli izinlerimi + dogum iznimi kullanacagim, subat-haziran arasi da ucretsiz izin aldim oglum...cok yorulmustum, iyi gelecek bu dinlenme...bak artik blogumu bile update edebiliyorum! :)

simdi bir muddet basbasayiz, araya laptop sokmayacagim, hep seninleyim!

25. hafta seker testi

09 Ekim 2010...Doktor Ghada'nin ofisine girer girmez yuzundeki ifadeyi gormen lazimdi oglum...kizdi bana..."sen naaptin, cok iyi gidiyordun, son iki ayda 8 kilo almissin, hamileligin basindan beri 14 kilo aldin ve daha 6,5.aydasin! - bu bazi insanlarin hamileligin en son evresinde ulastiklari kilodur" dedi, bozdu moralimi :( ben kem kum ettim..."ama ben...ben bebek icin yiyord..." dememe kalmadan "hayir bebek yemiyor, sen yiyorsun" lafiyla saaaak tokati patlatti suratima!! babanin yuzundeki "ben sana demistim" ifadesi de uzerine guzel bir cila cekti darmadagan olmus moralimin...sonra "daha az ekmek ye, bol su ic, saglikli seyler ye" dedi biraz yumusadi ve gectik ultrasonun basina...


Masallah oglum o gun pek bi kipir kipirdin, bir turlu bize yuzunu gostermedin, hep ellerinle kapattin, o yuzden tek gorebildigimiz bacaklarin oldu :) olsun o da yeter...

Bu Amerikaya gitmeden once son gorusmemiz oldugu icin doktor ghada'daki butun raporlarimizi, dosyamizi aldik, o da sagolsun biz istemeden "ucmasinda sakinca yoktur" diye bir imzali kagit verdi ulkeye giriste sorun olmasin diye...(gerci kimse sormadi ama ne olur ne olmaz diye yanimda tasidim hep)

Ultrasondan sonra beni ayri bir odaya aldilar glucose verdiler, 1 saat beklettiler, sonra kan aldilar...glucose testi sonuclari cok sukur iyi cikti, diabetes yok, ama kanimdaki hemoglobin sayisi azmis, onun icin doktor tekrar kan vermek icin cagirdi ayni hafta bir kez daha kan verdim, daha sonuclarini alamadik, bekliyoruz maille gondericekler bugun yarin...insallah anemi (kansizlik ve demir eksikligi) sorunum yoktur...bakalim...

Baby Shower

"Tiny Fingers...Tiny Toes...Itsy Bitsy clothes...A little boy is on his way...so let's celebrate before the big day..."

Boyle atti sevgili arkadasim, organizasyon bas mudiresi Esra Teyzen baby showerinin davetiyesini...sayesinde cok guzel, eglenceli bir gun oldu...gelisini kutladik dubai'deki kiz arkadaslarimla birlikte....misafirler gelmeden balonlarla, patiklerle, emziklerle, mavili cicilerle susledik evi...dis kapiya girise bile balonlu, biberonlu, bebek arabali - gormemisin oglu olmus- suslemeleri yaptik - cooook keyifliydi :) 16 kisi geldi, her biri de sana birbirinden cici hediyeler getirdi!!

Once dolmalar borekler yendi, sonra kocaman kizlar aptal saptal oyunlar oynadik :) halimizi goruyorduysan zaten cok gulmussundur...once kizlar annenin gobusunun boyutlarini tahmin etmeye calisti, merak etme oglum, bana sisko diyene kizdim bol bol :) sonra daha onceden icine mars, snickers, bounty, twix vs gibi cikolatalar koydugum diaperlari kokladilar, tadina baktilar, hangi diaperda hangi cikolata var onu bilmeye calistilar, sonra biri bebek biri ane oldu tuvalet kagitlarindan diaper yapmaya calistilar...siralanip agizdaki emzigi en uzaga firlatmaya, playdough hamurundan bebek yapmaya calistilar....itiraf etmeliyim ozellikle diaper sinavini basariyla gectiler, ne cikolata canavari arkadaslarim varmis meger :)

Annen, hem her gelene ufak birer hediye (parlatici ruj, cikolata, bebis biblosu), hem de oyunlarda kazananlara daha buyuk hediyeler (parfum, nemlendirici) almisti...E onlar sana super super hediyeler getirdi diye ben de onlara o gunu hatirlaticak biseyler vermeye calistim tabi...sayende cok eglendik, "bye bye tummy, hello mommy" yazili pastana, bebis kurabiyelerine bayildi herkes...

Ben? kendimi 5-6 yaslarimdaki dort gozle bekledigim dogumgunlerindeki gibi mutlu hissettim :)...insallah cevremizde hep boyle cici insanlar olur da senin dogumgunlerini de ayni coskuyla kutlariz minik!

Uykumda da seninleyim...

Bu hamileligin en komik yani da gordugum abuk subuk ruyalar galiba...gecenlerde arka arkaya 2 tane komik ruya gordum...birincisinde ufak 3-4 yaslarinda bir cocuk goruyorum, yuzu ayni babanin simdiki yuzu, saclar ayni, bakislar ayni, basina bir karate kid bandanasi takmis, bir jimnastik aletinin onunde hopluyor, zipliyor...ben yanaklarini sikiyorum "oooglum dur biraz yerinde, duuur" diye kiziyorum, sen "anne birak yaaa birak!" diye bagiriyorsun, hoplamaya, benden kurtulup o barfix gibi jimnastik aletinin onune gitmeye calisiyorsun :)))


Yine cok yakinlarda baska bir ruyamda da ucuzlerim oldugunu gordum! doktorlar bana tibbi deney muamelesi yaptilar..."ama nasil olur ultrasonda tek bir tane gorunuyordu" diyor hepsi, saskinlilk icinde dogan bebeklere ve bana bakiyorlar bir grup ilim irfan insani :) bu sirada ben tum iyi niyetimle bebeklerle muhabbet etmeye, bir bag kurmaya calisiyorum, ama nafile, pek bi ukala bi tanesi..."bebishim, canim benim,...napiyosun?" diyorum "az once anlattim ya, not tutmadin mi?" diye cevap veriyor bana!!! terbiyesiz!!! :)

Oooo...Icerde bi mac var galibaaa?

"Orda oldugunu tekrar hissediyorum, tekmelerin beni cok mutlu ediyor" dediysek de abart demedik di mi oglum?! cift kale mac mi yapiyorsun icerde anlamadim, bu ne cosku! :) ozellikle geceleri cok hareketlisin, okuyorum, gunduz ben hareketli oldugum icin o sana rocking motion, sallama gibi geliyormus, uyuyormussun, sonra anne uyiycam dediginde basliyorsun tekmelere...oldu mu simdi?


su aralar akcigerler haric neredeyse herseyin tam olarak gelismis, bu zamanlarda dogan bebekler solunum zorluklari haricinde yasayabilirmis...bu aralar ayrica beynin cok hizli bir sekilde gelisiyormus, kitaplar oyle diyor, duymaya, dusunmeye, baslamissin...ne dusunuyorsun acaba? "hmm bu plasenta da ne igrenc bisiii...iyyyk...bu amniotic sivinin tadi ne garip...bu annem de ne hareketli hatunmus, bi yerinde duramadi, dur suna bi tekme atiyim da akli basina gelsin" :))

Kilolar, kilolar, kilolar...cok sIk gidilen tuvaletler...biraz da Braxton Hicks...

Biraz da 24uncu hafta civarinda bendeki gelismelerden bahsedeyim. Siskoluk cok kotu bisiimis oglum, kimseye tavsiye etmem, dogum biter bitmez rejime basliyorum...asiri istahlandim, herseyi ama herseyi yemek istiyorum... bu kilolar beni utanc verici durumlara sokuyor bazen, restauranlarda iki masa arasindan gecemiyorum - gobegim sandalyelere takiliyor diye, popomu siper ediyorum her yere, bazen 1 sandalye, bazen masa ortusunun bi kismini da arkamdan surukluyorum...rezalet.


surekli tuvalete kalkiyorum...nerdeyse her saat basi az da olsa bir ugramam gerekiyor oraya...buyudukce sanirim sIKIStIrIyorsun idrar kesemi...Cok nadir ve acisiz da olsa ara ara kasilmalar oluyor bu ara...bunlara Braxton Hicks deniyormus (bulan doktorun adiymis) Arada sirada da sirtim, belim agriyor...ozellikle cok ayakta durduysam... baban sikildigi icin koca bebis alisverisinin bana kaldigi gun kendimi yataga nasil atacagimi bilemedim... alisveris icin saatlerce dolanmaktan zevk alan ben, iki saat icinde dubai mall'u bastan sona bitiremedim o gun...rezalet.

Buyrunuuuz, odaniz hazir pasham :)

Canim oglum, o kadar buyuk bir heyecan ki icimizdeki...sana hazirliksiz yakalanmak istemiyoruz, hicbir eksigin olmasin istiyoruz...ozellikle ben babani cok kizdiriyorum, o biraz daha zamana birakabiliyorken bazi seyleri, ben projelerimizin yogunlugu nedeniyle zamanimizin cok kisitli oldugu gercegine ikna etmeye calisiyorum onu...Ben Amerika'ya gitmeden herseyin hazir olsun istiyorum...

Alisverislerde genel olarak ilk yarim saatten sonra istisnasiz cok sIkIldigi icin babaciginin basinin etini cok yedim son zamanlarda....perdesiydi, boyasiydi, karyolasiydi, degistirme masasiydi, mattressiydi, moses basketiydi....ama degdi, sonunda hayallerimizdeki gibi bir bebish odasi yaptik sana. Insallah senin de hayallerindeki gibidir. Simdilik plasenta ile idare et, bir kac ay sonra kavusacaksin yuvana...az aglamali gunler diliyorum ikimize de bu odada minnoshum...

Dunya boyle tuhaf iste...biri gidiyor...biri geliyor...

Eylul 17, 2010 :( Babaannecigimi kaybettik...bana emegi coktur, nurlar icinde yatsin...en son 2 hafta once konusmustuk, o da senin icin heyecanliydi...seni gormesini cok isterdim bebegim...

Ssshhht Gobekliii…

Evet oglushcuuum, baban beni boyle cagiriyor artik evde…”gobekli” asagi “gobekli” yukari!!! ne hallere dustuk ooof! Olabilir…biraz (!) fazla kilo aldim belki ama, “bi anne gururu boyle incitilir mi” di mi? :) kendi bira gobegine baksin o! benimki gecici, hem ayrica gobek diil bebek… (kalinlasan bacaklarimi, sisen ayak bileklerimi, parmaklarimi, kalinlasan belimi, kollarimi, belirginlesen selulitlerimi saymazsam o gorunen kilo diil, bebek :)) neyse sen gelince bir kac kez omzuna kucagina kusup benim ocumu alirsin baba’dan tamam mi? bak simdi aklima geldi, altini da baba kucagindayken islat daha cok oglum… aaa..yooo…hic kotu niyet yok…hersey onun iyiligi icin minnoshum…babadayken islat ki o sicakligi, o yavru sicakligini bi hissetsin di mi…hem ogrensin guzelce diaper degistirmeyi…simdilik kendisi sadece kitaplardan okuduklariyla becerebilecegini saniyor, goster bakalim oglum gercegi teoriye benziyor muymus :)

Ama aslinda dusununce babaciinin da hakkini yiyemem, su aralar benden cok okuyor (ben ancak calismaya ara verdigimde onun okudugu yerlere gelebilecegim kitaplarda)…iste sana daha ilk chapterda gozlerini korku burumus bir baba resmi ekliyorum! bu aralar evde en cok gordugum manzara...cok yakinlarda eve yeni bir home theatre sistemi, bir de senin gelisimini daha iyi olumsuzlestirebilmek icin profesyonel bir kamera aldik. Yazik gecen gun babaciini bir bu klavuzlara, bir kitaplara bakip koca bi off cekerken gordum “zaten bu aletlerinkilere bakmaya vakit bulamiyordum simdi bi de basima bebisin kullanma klavuzu cikti” diyor :)

Uzun zamandir yazamadigim icin simdi kisa kisa en son biraktigim yerden itibaren neler oldu bi anlatayim… altta en son 20. Hafta testlerin icin doktora gittigimizde yazmisim… hemen o tarihlere yakin 22. Haftamdan 1-2 resim koyuyorum buraya, yani sen daha 5,5 aylikkenden resimler…buralarda gobegim cok azcikmis tabi, ki o zamanlar bile kilo aldim saniyordum, daha basima (gobegime) neler gelicekmis! Oglush, sayende bundan tam 1 ay sonra - babana hak veriyorum artik- bildigin duba gibi oldum :( birazdan sen 6,5 aylikken yaptigimiz, gelisini kutladigimiz baby shower resimlerinden de 1-2 tane koyacagim farki goreceksin, 1 ayda ne buyuk yollar katettik, sen nasil buyudun, ben nasil devlestim :( keske biraz spor yapmaya vaktim olsaydi :( karnimdaki kipirdanmalrindan cok hareketli bi cocuk olacagin belli, sana guveniyorum oglum, ayni enerjiyi koruyup cikar cikmaz bu kilolari verdirtmen lazim anneye!!

340 gr.lik bir mutluluk...

evet...340 gr olmussun minnosh...1 eylul'de detayli organ taramasi icin gittik yine Fetal Medicine Center'a. 20. haftan bitti, ne cabuk geciyor zaman... Kafanin buyuklugunu olctuler, kalp atisina baktilar, kalbinin odaciklarina, beyninin loblarina, midene, bobreklerine baktilar. Ellerin, kollarin yerli yerinde...olusan omuriligini gosterdiler bize, kemik yapini ultrasonda gorunce, koca bi tabakta duran balik kilcigina benzedin oglush! :) ...ayacigina bak, minicik :) yani kisaca butun degerlerin normal cikti, kafan min normale, bacak boyun max normale yakin, benim gibi kucuk kafali olucaksin herhalde :) Bu arada kipirtilarin baya artti, ozellikle aksam saatlerinde pek bir hareketliyiz...her "ben burdayim" dediginde mutlu oluyoruz baban da ben de...kavusacagimiz gun icin geri saymaya basladik oglushum...

PIT PIT PIT…Oh Be!

Kitaplarda “hmmm..19.hafta...artik hareketlerini hissediyor olmalisiniz..” konulu yazilari okudukca endiselenip duruyorum:( bende tik yok? bana ne zaman olucak? niye ben duyamiyorum? acaba oluyor da ben mi anlamiyorum...su salak projem o kadar yogun ki, o toplantidan bu toplantiya kosturmaktan yavrushumu dinleyemiyorum ki...kustu mu acaba bana? Bi sey mi oldu icerde? :( binlerce soru isareti kafamda...bu aksam bi de ustune Sebnem teyzenin mesajini okuyunca busbutun endise...canim arkadasim “merak etme duyucaksin daha 22. Haftaya kadar hissedememek normalmis” diyor, ama nafile, icimi kapladi bi huzursuzluk...[Sebnem teyzenle tanisacaksin yakinda, senden 2-3 gun once dogacak oglunun hareketlerinden kipirtilarindan bahsetmis...(bu arada, tamamen birbirimizden habersiz girisimlerimiz sonucu olusan bu muthis bir tesadufu eminim ilerde sen de o da cok seviceksiniz, buyuyup minik "Acar Bebe" ile arkadas oldugunuzda annelerinizi cekistirirken hatirlarsin bu sozlerimi :)]
Baban odaya geldiginde beni boyle huzunlu, uzgun suzgun gorunce, once “drama queen”ligimle dalga geciyor, bakiyor ben ciddi endiseliyim “gel bakiim buraya” diyip beni yataga yatiriyor, uzaniyoruz, kafasini gecen hafta cilginca buyuyen gobusume koyup sabirla bekliyor...sessiziz ikimizde...karin gurultularini ayirt edebilecek kadar dikkatliyiz ama...veee...iste ordasin! Duyduk seni!! Hem de kac kere... 24.08.2010 22:22pm Yavrushum...oglum benimmm...Cok sukur...
10 dakika once dusuvermeyi bekleyen gozyasi, o “pit pit” ile, sevincle, gulucuge kahkahaya donusuyor...baban dalgasini geciyor "oooh...tabi kafa rahat, zaten senin uykun da agir boyle...ohooo...cocuk orda tekmeler savuruyormus, meger dinlemeyi bilmiyormus bizim hatun..."

iste sen bizi heeeep boyle guldur tamam mi birtanecik oglushum?...Oh be! :)

Mavi…Huzuru temsil eder :)

Randevumuza gunler kala cikan bir toplanti yuzunden 1 gun erteliyoruz bulusmamizi bebisim...11.08.2010...bugune kadar hic bikmadan gizemini korudun, bizi meraktan oldurdun, ama iste geldi catti o gun artik, kacisin yok, bugun artik baska bir kimlikle cikiyorsun karsimiza...Dr Ghada’nin ofisinde bekledigimiz dakikalar daha da uzuyor...sonunda iceri aliniyoruz, dinliyoruz kalp atislarini yine, ekrandan izliyoruz kipirtilarini, doctor hanim “ogrenmek istiyor musunuz?” diye soruyor, hic tereddut yok biz de, tabi ki de istiyoruz...“e o zaman buyrun” diyor, gosteriyor ekranda biseyler. Basta baban da ben de yanlis yere odaklaniyoruz...“hmmm….bu iste bi tuhaflik var” diye dusunup, birbirimize caktirmazken, doctor hanim durumu anliyor, “yok yok o diil, o gordugunuz uzun sey kordon, sizinki su minik cikinti” diyip gosteriyor “bamya”yi ... :) [uzgunum oglum, biliyorum buyuyunce bana kizicaksin bunu yazdigim icin ama bizde numara yok...ne olduysa onu yaziyorum :) ]
Bulusmamizin verdigi huzurla eve dogru yola koyuluyoruz...arabada surekli hayal kuruyoruz...baban yapacagin sporlari siraliyor, ben isim alternatifleri uzerine odaklaniyorum...Oh be oglush geliyor! E cok iyi oldu boyle...hem kiz bebek annenin guzelligini alirmis di mi ;) sayende ben de guzellesicem o zaman yani? :) Etrafimizdaki herkes “sizinki kiz olucak” tahminleri yaptigi icin kendimizi niyeyse oyle alistirmisiz ama “e cok iyi oldu erkek olmasi” diyor baban da...“hem ilerde bi de kiz yaparsak kardesine goz kulak olur” diyo...hemen turk damari kabardi (aslinda hic yoktur oyle geleneksel hareketleri ama gizliymis demek ki :) hatta bi de “kiz kardesinin arkadaslariyla da arkadas olabilirmis, oyle daha iyiymis”...bak bak simdiden capkinliga tevsik ediyor oglumu.... ben “yuzucu olsun” diyorum, baban “olsun, hatta kurekci de olabilir ama dur yok yok olmasin, kurek sporunda cok kiz bulamaz, yuzucu olsun” diyor...kendi bekarken neler cektiyse artik... :)

"Cocuk da yapariiiim, Kariyer de..." dedi basina geleceklerden habersiz anne adayi

Bu aralar cok bi uretken donemim...2 gun once terfileri acikladilar sirkette yavrucugum, annen “Manager” oldu...bi de cok mutlu oldu...emeklerinin bosa gitmedigini gordu, sevindirik oldu...Ama tabi bakalim sen gelince noolucak, anliycak miyim hanyayi konyayi, yoksa ayni hirs devam edebilecek miyim? Zaman gostericek... Ikisi birarada olamaz mi? bence bal gibi olur - zero sum game midir, nedir kardesim bu abarttigimiz?...Benim annem de calisan anneydi, cok sukur eksik bi tarafimiz olmadi, Naapalim bundan sonra motorlari daha sIk yagliycaz, hararet yaparsa babana naz yapicaz :) annen artik evinde de, isinde de 10 kaplan gucunde olmak zorunda :0 hadi hayirlisi...

First Trimester Testleri

Gecen haftasonu (8 Temmuz) Dubai'ye First Trimester Screening Testlerin icin gittim minik. Nuchal Translucency Scan dedikleri bir tetkik var, once bi kan aldilar, sonra ultrasonda seni bana gosterip, boynunun tam arkasindaki sivinin kalinligini olctuler, bir de burun kemik yapin olusmus mu diye baktilar...Down Syndrome, Edwards Syndrome vs gibi genetik bozukluklara baktilar. Popodan kafaya boyunu olctuler, beynin olusuyo mu diye baktilar, mideni, gobek kordonunun, hizli hizli atan kalbini gosterdiler bana. Afferin, masallah sana!!!...turp gibisin!!! :) herseyin normal cikti, butun bu hastaliklar very very low risk 1/2900, 1/28000 risk orani...test sonuclarini evde birakmisim, sonra detaylari yazarim sana...

neyse ama, kipir kipirsin icerde, hemen el salladin bana ultrasonda sisko gobusunu sallaya sallaya :) doktor senin icin "biraz yaramaz galiba elini agzindan bi cekmedi ki size tam profilini gostereyim" dedi, olsun...ben su saglikli halini gordum ya yeter.

Ha bi de dogum tarihinin 20 ocak degil 16 ocak gibi olacagini soyledi bu fetal medicine clinic'deki midwife, onu tekrar soracagim Dr. Ghada'ya 10 agustos randevumuzda bebegim... Haa ayni clinic de 3D, 4D goruntuleme de varmis, ama 28.haftadan sonra tavsiye ettiler, cunku su an hala alien'a benziyormussun. Yaaa....bi de utanmadan boyle dediler bana miniko, halt etmisler, senin neren alien'a benziyo :)

Cok sukur mide bulantilarim azaldi artik, agiz tadiyla yiyip seni guzel guzel besleyebilicem. Baban cok kilo almamdan korkuyo ama senin su karin icindeki hareketliligini gordukten sonra benim suphem kalmadi, dogumdan sonra arkandan kostura kostura en guzel sporu yapicam zaten anlasildi.

Ilk Oyuncagin

Annemle babam da buyuyunce bana gostermisti ilk oyuncagimi, ne kadar duygulanmistim... insallah sana da aynisi olur buyuyunce miniko...Ilk Oyuncagin geldi, taze taze resmini koyuyorum. Guney Afrika'da Pretoria'da kaldigim guesthouseun (royal ridge) ev sahibesi Dot (Dorothy) Teyze'n benimle bebish muhabbeti yapmayi cok seviyor, aliyor kahvesini geciyor karsima 3 cocugunun maceralarini anlatiyor tatli tatli :) bak sana da ne almis gecen hafta... bu oyuncak file bakarken hep Afrika'yi hatirla diye..yazdigi sirin kartta bana da tembihlemis sana Africa'yi, bu guzel ulkeyi anlatacagim buyuyunce :)

Geliyo Torun Geliyooo!!!

Aaa…nasil boslamisim burayi 2 haftadir, is guc pesinde, projeye cikti yetistiricem diye bizim 9 aylik projenin esas ciktisini ihmal etmisim :) “Blog istiyoruz, yazan anne istiyoruz” diye eylem yapan kocaciim sayesinde yine geciyorum klavye basina…

Once hicbirseyden habersiz dedelere, babaannelere, dayilara, amcalara mujdeyi verdigimiz gunden bahsedeyim minik kushum…hem onlari sana, hem seni onlara bir tanitayim bu gun, artik zamani geldi…

3-4-5 Haziran sirketin Antalya’da duzenlenen mid year eventi sonrasi, yorgun argin babanin Sariyer’deki evine variyoruz. 6 Haziran aksami, evde guzel bir telas var, Amerika’dan Yuksel Teyze ve Tugrul Eniste yine senenin 2-3 ayini gecirmek uzere Istanbul’dalar..o aksam da uzun zaman sonra tekrar gorusecegiz onlarla da…Kapi acilir acilmaz yine mis gibi kokular gelmeye basliyor, sofra hazir ve cok guzel…babaanneciginin maharetli ellerinden zeytinyagli enginar, patlican salatasi, zeytinyagli dolma, salata ve dunyanin en lezzetli baligi kalkan bizi bekliyormus megersem…hadi yasadin hadii…bendeniz gelin hanim yine maalesef vakitsizlikten hazira konuyorum :(

Yemek oncesi, Amerika’daki kuzenlerin Selim Abi ve Esi Lydia’nin cici kizlari Jennifer ve Michelle ile Skype’tan konusuyoruz (Skype VOIP video call, bakalim bu teknoloji sen buyudugunde ne kadar outdated kalicak :) Amerika’da baska kuzenlerin de var, Aydin Abi ve Esi Amy’nin cocuklari Jason, Amanda ve Justin. Hepsiyle gidince tanisacaksin merak etme…
Yemekte yine “eh insallah artik soframiz daha da kalabaliklasir” lafini patlatiyor yine babaanne…bizden tik yok, “insallah masallah”la gecistiriyoruz yine her zamanki gibi…noolduysa bir turlu konuyu acamiyoruz yemekte, ben tabi babana bakiyorum surekli, onun istedigi zamanlama olmazsa kizabilir cunku kendisi…yukari cikiyoruz yemek sonrasi aile esrafina bizim Safari fotolarini gosteriyoruz, bitince Yuksel Teyzecigimin bana taa amerika’dan getirdigi cicileri, hediyelerimi aciyorum…eee…artik hediye verme sirasi bize geliyor, patlatiyoruz bombayi :) herkes saskin, herkes mutlu, herkes birbirine sariliyor :) hahaha… Engin Amcan “e benim icin de cok surpriz oldu bu tabi diyor” haha, hangimiz icin olmadi ki amcasi??

Tabi hemen dogum nerde olucak konusuldu o gece…Kesin karar vermedik gerci ama dogumunu Amerika’da yapma ihtimalimiz var bebish, sen bizim cektigimiz vize kuyruklarini cekme, cift pasaport sahibi ol diye…cok sukur Yuksel teyzenlerin orada, Chicago’da olmasi bizim icin buyuk bir nimet… uzerimizdeki su saskinligi bir atalim, o planlara gecicez insallah. Daha once ayni sekilde dogum yapan Dubai’deki arkadaslarimiz Berrak’in annesi Asli ve Dalya’nin annesi Ceren’le uzun uzun konusmam lazim, ama maalesef senin su annen bir turlu evinde oturamiyorki is yuzunden :( (Chicago’da dogum yapan Asliyla maillesip doktorunu sordum gerci sonraki hafta, cunku yuksel teyzelerin tanidigi Yesim (saniyorum) diye bir doctor hanim varmis Chicago’da, o mu merak ettim, ama diilmis, Asli Teyzenin doktorunun adi Ayfer Orhan, suburb'de bi hastanede calisiyormus, hastanenin adi St. Alexian Brothers, her seyden asiri memnun kalmislar. Bakalim biz naapacagiz…. )

Bombalar serisinin AKCA ayagi bu sekilde gerceklesiyor – simdi keske o mutlu an fotograf cekseymisiz diye cok hayiflaniyorum , ama elimde o geceden sadece haberini vermeden once yemekte cekilen bu fotograf var :( bundan sonra boyle mutlu anlarda fotografi ihmal etmiycem diye kendime not aliyorum.

Gelelim serinin CETIN ayagina…istanbulda gecirdigimiz vakit cok kisitli oldugu icin diger dedenlerle ertesi sabah kahvaltida gorusebiliyoruz ancak. Babanin o sabah toplantisi oldugu icin o bizimle ogleden sonra bulusacak diye anlasip sabahin 6:30unda baba ocagina dogru gidiyorum, Dayin su aralar Golcuk’te cok istemedigi bir yerde, dedenle birlikte onu ziyaret edecegiz o sabah…Daha uygun bir an olamayacagi icin sabah dedenin esi Emel Hanim'in lezzetli kurabiyeleri ve bir bardak sut esliginde kahvaltida patlatiyorum orda da bombayi, yine herkeste bir sevinc, bir kucaklasma, bir mutluluk…:) Eh, sen bizi guldurdun, Allah da hep seni guldursun bebegim…Dayin da cok mutlu oluyor gelecegine, uzun zamandir olmadigimiz kadar sicak, icten, samimi konusabiliyoruz………cok ama cook ozlemisim onu……………..insallah sen dogduktan sonra yaza dogru yapacagiz dugunlerini guzel gelinimiz Gul ile, belki de ilk gittigin eglence olucak :)

O gunden de maalesef baska foto olmadigi icin elimde, sana onceden cekilmis baska fotolarla tanitiyorum CETIN ailesini ve rahmetli birtanecik anneanneni… iste boyle minik kush, ailenin 1. kusagini az cok tanidin...onlar bize cok mutlu bir cocukluk yasatti, insallah biz de sana aynisini, hatta imkanlarimiz nisbetince daha da iyisini yasatacagiz...SOZ!

AYYY BANA NELER OLUYOR???

Bitmek bilmedi bu sabah bulantilari…bence zaten buna “sabah bulantisi” diyen halt etmis...bildigin "gun boyu bulanti" bu...Surekli bi uyku hali, surekli bi halsizlik...iyice asosyal gozukuyorum eminim disardan, proje arkadaslarim kesin anliycak...hic disari cikmak istemiyorum, surekli uyumak uyumak, uzanmak istiyorum...e bi de surekli tuvalete gidiyorum...Butun istahim da kacti zaten, cok sevdigim, hatta su an guney afrika’da oldugumuz icin en ama en lezzetlisini bulabilecegim biftekler midemi bulandiriyor. En ufak bir kokudan rahasiz oluyorum, parfum bile kullanamaz oldum.

Hah! Bugun ofiste de kustum tam oldu...boyle sanki hem gaz varmis gibi hem de yeni bol virajli bir araba yolculugundan inmisim gibi...of be yavrushum neler yapiyorsun icerde???!!

Karnim daha yeterince buyumedigi icin (gerci kotlarim artik zor kapaniyor, ve etrafta kimse yokken bi dugme acmadan da oturamiyorum rahat rahat), "acaba hala orda misin?" diye de korkularim yok diil..gerci tam endiselenmeye basliyorum, sonra yine midem bulaniyo, hah diyorum "yok, bizimki saglam, ayni yerinde" :)

Babanla birlikte aldigimiz “Pregnancy & Birth” (by Kaz Cooke) kitabini elimden dusurmuyorum bu gunlerde, cok surukleyici :) acip ogreniyorum her hafta sendeki bendeki gelismeleri, bu mide bulantilarinin sebeplerini...bu hafta 8inci haftamizdi –sen nerdeyse 1,5 cm olmussundur diyor kitap, bi de seklin artik bi karides goruntusundeymis, koca bi kafa ve kuyruk (iyykk pek icacici sayilmaz tabii :)kulaklarin, dudaklarin, gozlerin, gobek kordonun, burun deliklerin olusmaya baslamis. Aaa..bak ne ilginc...Gözler bu hafta adeta bir balık gibi yüzün yanlarında olucak sonradan ortaya yaklasicakmis...en erken kalp ve beyin baslarmis gelismeye. Kalp, tüm gelişmekte olan organlara kan pompalar ve dokularinin gelismesini saglarmis...

Bu haftadan sonra da yavastan gostermeye basliycakmissin artik pipisini ya da kukusunu. Bakalim..cok ama cok merak ediyorum...bi sabah ruyamda kiz goruyorum, bi sabah erkek..ikisi de cok guzel...saglikli gel de biz baska bisey istemiyoruz bebishim...

Pirinc Tanesi Yoldaa!!!....

30 Mayis 2010...Dr. Ghada Khalil (Medlink Clinic) ile ilk randevumuz, kendisi Dubai'nin en iyi jinekologu olarak biliniyor ve randevu alabilmek bir olum...ama becerdik :) gorduk seni canli canli... daha sadece 0.72 cm.ciksin!!!...ay su haline bak miniciksinnn!....hapsirsam cikcaksin disari sanki...e ben de buyumussundur artik saniyordum yaaa...
hizli kalp atislarini dinledik...tik tik tik tik....oooofff... nasil bekliycez 8 ay...doktorumuz cok tatli, bize 20 ocak 2011 gibi gelecegini soyledi, daha 6 hafta 4 gunlukmussun sadece :) Doktor hanima not ettigim butun sorularimi sordum, zorunda kaldigimda dis icin aldigim "Klamoks" adli antibiyotikin sana zarar verip vermeyecegini sordum, "Augmentin" gibi birseymis, zarari yok ama yine de zorunda kalmazsaniz almayin dedi. Cig et yememeliymisim, sushi yememeliymisim, kedi kakasina yaklasmamaliymisim, alkol zaten yok...ayrica doktorumuz sigara icmedigim icin bana "good girl" dedi :) umarim sen de icmezsin buyuyunce yavrum...12. haftada olmamiz gereken testler icin Fetal Medicine Center diye bir yer onerdi, en erken 2 Temmuz, en gec 12 Temmuzda olmak gerekiyor bu testleri, Allah korusun down sendromu riskini anlamak icin. Sonra 10 Agustosta tekrar gelecegiz Dr. Ghada'ya..o geldigimizde ultrasonda kollarini, ayaciklarini gorcekmisiz...inanmiyorummm!!!

Hayat Degisiyor

Canim yavrushum, senin gelecegini ogrendikten sonra hayat bir anda degisiverdi...bendeki fiziksel degisimlerden, mide bulantilarindan bahsetmiyorum...gunluk yasantimizdan bahsediyorum....kitaplar okumaya basladik, seni orada rahat ettirmek icin ne gerekiyorsa ogrenelim dedik, yediklerimize dikkat etmeye basladik...ne yaparsak yapalim heeeep aklimizdaydin...bak bakalim, sen bir pirinc tanesine benziyorken o siralarda, anne ile baba neye benziyordu? Fotolardan bir tanesi, babanin Guney Afrika'ya beni ziyarete geldigi o haftasonu gittigimiz safariden, sansimiza hep YAVRU filler, YAVRU leoparlar gorduk o safaride, heeeep aklimizdaydin bebegim...Simdi gorduklerini cok anlamamissindir, sen geldikten sonra, biraz buyudukten sonra seninle birlikte yine gelicez buralara minigim... Diger foto, yine o haftasonu bir wine tasting eventte - anneciin elindeki kadeh su dolu merak etme, numara yapiyorum digerlerine daha soylemedigimiz icin ;)

Babasi hazir misin?

hmmm...nasil versem acaba mujdeyi diye cok dusundum o gece...farkli kitalardayiz yine :( o dubai'de ben guney afrika'da...yaaa bu danismanlik gercekten yapilacak meslek degil :( boyle bir haberi telefonda da veremem ki....:(

ama dur az once kesinlesti...yuppiii!!!! haftaya ziyarete geliyormus beni! Sabi Sabi, Kruger'da safari planlari yapiyoruz...yazik hicbirseyden haberi yok :) peki ben 1 hafta nasil dayanicam hic renk vermeden?

20 Mayis Persembe gecesi oluveriyor bir cirpida, ve birtanem kollarimda yine :) belli gecen ay ilk kez denedigimiz icin o da benim gibi pek ihtimal vermemis becerebilecegimize :) o yuzden ikinci calismalara gecmek icin sabirsizlaniyor, icki, sigara bile icmemis o hafta, her turlu hazirmis....sahalarda esi benzeri gorulmemis kivrak bel hareketlerini gozlemlemek mumkun hemen calismalara baslamak icin :)...oyaliyorum, karnim ac diyorum, once yemek diyorum, hediyemi vermek icin guzel zemin hazirliyorum... birlikte bi tencere soslu makarna yapiyoruz, afiyetle yiyoruz televizyon karsisinda...oooh...huzur budur...

ve artik zaman geldi daha da fazla kacis yok gibi, vermem lazim artik hediyesini...veee....ta daaaa....."here comes trouble" kocaciiim!!!

off yaaa...paketi acar acmaz yuzundeki saskin ifadeyi buraya resim edebilmeyi nasil isterdim....

....ve saatlerce google'da "ilk bilmemiz gerekenler" arastirmasi...40 hafta mi? o da nerden cikti, 9 ay 10 gun diil miydi? du bakalim daha neler ogrenicez...

hmmm acaba 23 Nisan Kas dalis gezimizde mi oldu? evet, evet....o bir "KAS" cocugu, o bir "ASK" cocugu... :)