Geliyo Torun Geliyooo!!!

Aaa…nasil boslamisim burayi 2 haftadir, is guc pesinde, projeye cikti yetistiricem diye bizim 9 aylik projenin esas ciktisini ihmal etmisim :) “Blog istiyoruz, yazan anne istiyoruz” diye eylem yapan kocaciim sayesinde yine geciyorum klavye basina…

Once hicbirseyden habersiz dedelere, babaannelere, dayilara, amcalara mujdeyi verdigimiz gunden bahsedeyim minik kushum…hem onlari sana, hem seni onlara bir tanitayim bu gun, artik zamani geldi…

3-4-5 Haziran sirketin Antalya’da duzenlenen mid year eventi sonrasi, yorgun argin babanin Sariyer’deki evine variyoruz. 6 Haziran aksami, evde guzel bir telas var, Amerika’dan Yuksel Teyze ve Tugrul Eniste yine senenin 2-3 ayini gecirmek uzere Istanbul’dalar..o aksam da uzun zaman sonra tekrar gorusecegiz onlarla da…Kapi acilir acilmaz yine mis gibi kokular gelmeye basliyor, sofra hazir ve cok guzel…babaanneciginin maharetli ellerinden zeytinyagli enginar, patlican salatasi, zeytinyagli dolma, salata ve dunyanin en lezzetli baligi kalkan bizi bekliyormus megersem…hadi yasadin hadii…bendeniz gelin hanim yine maalesef vakitsizlikten hazira konuyorum :(

Yemek oncesi, Amerika’daki kuzenlerin Selim Abi ve Esi Lydia’nin cici kizlari Jennifer ve Michelle ile Skype’tan konusuyoruz (Skype VOIP video call, bakalim bu teknoloji sen buyudugunde ne kadar outdated kalicak :) Amerika’da baska kuzenlerin de var, Aydin Abi ve Esi Amy’nin cocuklari Jason, Amanda ve Justin. Hepsiyle gidince tanisacaksin merak etme…
Yemekte yine “eh insallah artik soframiz daha da kalabaliklasir” lafini patlatiyor yine babaanne…bizden tik yok, “insallah masallah”la gecistiriyoruz yine her zamanki gibi…noolduysa bir turlu konuyu acamiyoruz yemekte, ben tabi babana bakiyorum surekli, onun istedigi zamanlama olmazsa kizabilir cunku kendisi…yukari cikiyoruz yemek sonrasi aile esrafina bizim Safari fotolarini gosteriyoruz, bitince Yuksel Teyzecigimin bana taa amerika’dan getirdigi cicileri, hediyelerimi aciyorum…eee…artik hediye verme sirasi bize geliyor, patlatiyoruz bombayi :) herkes saskin, herkes mutlu, herkes birbirine sariliyor :) hahaha… Engin Amcan “e benim icin de cok surpriz oldu bu tabi diyor” haha, hangimiz icin olmadi ki amcasi??

Tabi hemen dogum nerde olucak konusuldu o gece…Kesin karar vermedik gerci ama dogumunu Amerika’da yapma ihtimalimiz var bebish, sen bizim cektigimiz vize kuyruklarini cekme, cift pasaport sahibi ol diye…cok sukur Yuksel teyzenlerin orada, Chicago’da olmasi bizim icin buyuk bir nimet… uzerimizdeki su saskinligi bir atalim, o planlara gecicez insallah. Daha once ayni sekilde dogum yapan Dubai’deki arkadaslarimiz Berrak’in annesi Asli ve Dalya’nin annesi Ceren’le uzun uzun konusmam lazim, ama maalesef senin su annen bir turlu evinde oturamiyorki is yuzunden :( (Chicago’da dogum yapan Asliyla maillesip doktorunu sordum gerci sonraki hafta, cunku yuksel teyzelerin tanidigi Yesim (saniyorum) diye bir doctor hanim varmis Chicago’da, o mu merak ettim, ama diilmis, Asli Teyzenin doktorunun adi Ayfer Orhan, suburb'de bi hastanede calisiyormus, hastanenin adi St. Alexian Brothers, her seyden asiri memnun kalmislar. Bakalim biz naapacagiz…. )

Bombalar serisinin AKCA ayagi bu sekilde gerceklesiyor – simdi keske o mutlu an fotograf cekseymisiz diye cok hayiflaniyorum , ama elimde o geceden sadece haberini vermeden once yemekte cekilen bu fotograf var :( bundan sonra boyle mutlu anlarda fotografi ihmal etmiycem diye kendime not aliyorum.

Gelelim serinin CETIN ayagina…istanbulda gecirdigimiz vakit cok kisitli oldugu icin diger dedenlerle ertesi sabah kahvaltida gorusebiliyoruz ancak. Babanin o sabah toplantisi oldugu icin o bizimle ogleden sonra bulusacak diye anlasip sabahin 6:30unda baba ocagina dogru gidiyorum, Dayin su aralar Golcuk’te cok istemedigi bir yerde, dedenle birlikte onu ziyaret edecegiz o sabah…Daha uygun bir an olamayacagi icin sabah dedenin esi Emel Hanim'in lezzetli kurabiyeleri ve bir bardak sut esliginde kahvaltida patlatiyorum orda da bombayi, yine herkeste bir sevinc, bir kucaklasma, bir mutluluk…:) Eh, sen bizi guldurdun, Allah da hep seni guldursun bebegim…Dayin da cok mutlu oluyor gelecegine, uzun zamandir olmadigimiz kadar sicak, icten, samimi konusabiliyoruz………cok ama cook ozlemisim onu……………..insallah sen dogduktan sonra yaza dogru yapacagiz dugunlerini guzel gelinimiz Gul ile, belki de ilk gittigin eglence olucak :)

O gunden de maalesef baska foto olmadigi icin elimde, sana onceden cekilmis baska fotolarla tanitiyorum CETIN ailesini ve rahmetli birtanecik anneanneni… iste boyle minik kush, ailenin 1. kusagini az cok tanidin...onlar bize cok mutlu bir cocukluk yasatti, insallah biz de sana aynisini, hatta imkanlarimiz nisbetince daha da iyisini yasatacagiz...SOZ!