dagildim :(

Yazamadim, yetisemedim :( once kisa Turkiye tatili ve yardimcimiz Rebecca’nin 1 ay izinde olusu, dolayisyla ev/temizlik islerinin bana kalmasi, sonra atlattigimiz kotu oksuruk, ishal, azi disleriyle bogusmaca, misafirler, dersler, sinavlar, odevler derken iyice dagildim.

Halbuki, bu blogu tutmamin asil amaci senin ilerde buyuyunce okuman, o yuzden hitap seklimde hep “sana” yonelik, yazilar hep sana; resimler, videolar (uzakta yasadigimiz icin) ailemize ve seni sevenlere, gelisimini takip etmek isteyen dostlara… Oyle bebek gelisimi, pedagoji vs uzerine ogretici bir seri falan yazdigim yok, ne haddime… bilgi verme amacim hic yok, zaten vaktim de yok, ancak ben okuyup ogrenebiliyorum, aktarmaya gercekten vakit yok…yani dolayisyla oyle gorev bilinciyle hep zamaninda yazmama gerek yok. Sen nasil olsa bunlari cook sonra okuyacaksin. Butun bunlari biliyorum, ama iste yine de bir sucluluk duygusu oluyor iki aydir birikmis fotolari, videolari koymaya vakit bulamadim diye :) saka gibi, hayatimda bir suru stress var zaten, bir de buna yetisemiyorum diye stress yapmaya basladim simdi durduk yere :)  baban baya dalga geciyor.

Neyse, sen beni anladin oglush…bu minik ozurden sonra, az yazili, bol fotolu, videolu Mayis – Haziran Ayi ozeti gelsin o zaman… bu aralar cok guzel gelismeler var sende, bir suru yeni kelime ogrendin, ifade yetenegin acayip gelisti onlari da sonra bi ara yazarim artik.