En son bakiyorum: “okulu da, bebisi de, isi de yaparim” falan diye bi naara atmisim alttaki yazida. Haha! yapamadigim nasil da belli olmus. Hersey bu super gec kalmis blog yazisi ile belgelenmis durumda. Yetisemiyorum oglushum L Buldugum en ufak bos zamani seninle gecirmek, yeni anilar ile doldurmak istedigimden, anilari yazicak vakit kalmiyor. Blogumu ihmal etmemin sebebi budur. Neyse simdi yavas yavas, cok yazmadan yukleyecegim bu sanal arsive su son iki ayi…Zaten nisan ortasindan sonra simdiki projem bitince, baska proje almayacagim, 24 saat birlikte olucaz, ayda 4 gun MBA dersleri olacak sadece o kadar, isi bir sureligine boslayacagim saniyorum en azindan sen anaokuluna baslayana kadar…
Aslinda gecenlerde tam cok gaza gelmis, oturmustum bi toparlayayim su son dogumgunu fotolarini, son videolari diye ama tam yazmaya basliycakken o siralarda butun anne bloglarinda bir anda yayilan, evladi icin guclu olmaya calisan, metanetini korumaya calisan bir annenin feryadini okudum. Bogazimda koca bir yumru, gozumde yaslar…o noktadan sonra “ne desem bos” dedim…yazamadim iste…
“Gamze Anne”ye inanilmaz bir sevgi ve destek cemberi olusturuldu hemen sosyal medyada. Bircok yerde ilik nakli icin gereken bilgiler verildi, ben tekrarlayip, bilgi kirliligi yaratmayayim. Tek dilegim, bu tatli aile icin herseyin iyi gitmesi… Cunku ben de bir “Atakan”im… Gamze annenin o yazisini nasil bir ruh halinde okudugumu, sonrasinda neler hissettigimi belki ilerde anlarsin oglush. Hepimizin, butun annelerin duygularina tercuman olmus bu tatli kadin umarim kisa zamanda sifasini bulur, uzun seneler oglusuyla olur.
Gamze Anne’nin o duygu yuklu yazisi icin:
No comments:
Post a Comment