Wednesday, January 18, 2012

“I don’t know how she does it!”

Kesinlikle izlenilmesi gereken bir film. Blogumuzu takip ettigini bildigim tum cok yonlu, becerikli, caliskan arkadaslarim; tum kadinlar; tum superkadinlar: Izleyin! kendinizden cok sey bulacaksiniz…

Oglusumdan ayri kalacagim ilk kisa sureli seyahatim oncesinde bir ucak yolculugunda izledim bu filmi.  Icinde bulundugum ruh hali (sucluluk duygusu+oglusumun kokusuna ozlem) miydi, yoksa film gercekten mi cok iyiydi bilmiyorum, izlerken hickira hickira agladim…

Sarah Jessica Parker, calisan bir iki cocuk annesini oynuyor. Isi geregi seyahat etmesi, gec saatlere kadar calismasi gerekiyor, ama is yerinde kadin oldugu icin hepimizin bildigi limitasyonlarla karsilasiyor. Evde herseye yetismeye calisiyor, cocuklarina iyi bir anne olmaya, kocasina iyi bir es olmaya calisiyor. Ayni anda cok sey yapiyor…geceleri o da bizim gibi surekli yarinin “TO DO LIST”ini hazirliyor kafasinda…ertesi gun her maddeye tik atiyor…Ve tum bunlari mukemmel yapmaya calisiyor…

Bunun yaninda, calismayan ama “Mini Martha Stewart”liklariyla calisan anneleri daraltan diger annelerle (“momsters”, onun anlatimiyla  “terrifying mothers with huge domestic powers” ile) ugrasiyor, uzuluyor, yoruluyor, yilmiyor…Isten ayrilirsa yenisini bulmak, yetistirmek, tekrar guvenmek cok zor olacak diye bakicisinin bazi hatalarina goz yumuyor…Onun da cantasinda anahtar ararken eline emzik ya da “vak vak” diyen bir oyuncak geliyor.  Kafasinda o kadar cok sey var ki, bazi seyleri unutmamak icin ortaokul cocugu gibi eline yaziyor…

Nasil? “Ayni Biz” degil mi?  :) Her seyi yapamayacagini ve aslinda yapmasi da gerekmedigini bir turlu kabul edemeyen biz kadinlarin trajikomik hikayesi…

Oglus: anne de butun anneler gibi bu kadina benzer bisey iste, butun bunlar yetmiyormus gibi bu sene bir de okullu oldu, London Business School’da MBA’e basladi…ve senden ilk kez bu nedenle cok kisa bir sure ayri kaldi.



Ama merak etme daha cok okulun Dubai kampusunde dersler. Londraya da arada gidilecek ama bundan sonrakilerde hep birlikte gidilecek. Bu sefer de oyle yapacaktik ama baban vizesini ayarlayamadi, biraz gec kaldik, o yuzden sen onunla birlikte babaannelerde kaldin istanbulda…seninle ilk kez skype yaptik, telefonlastik.



Surekli ders, otel, ders, otel seklinde gecen cok yogun bir programin ardindan ben de sadece ucagima 4-5 saat kala kisa bir sehir turu yaptim.







Sizsiz inan bana hic tadi olmadi. Aklimda hep sen ve babanla buralara tekrar gelecegimizin hayali vardi…
....ha bir de “TO DO LIST”lerim :)

·         Kaan’in dogumgunu davetiyelerini gonder

·         Pasta icin bir tema sec

·         Balonlari ayarla

·         Is icin “current state analysis” raporunu gonder

·         MBA icin “apple” case studysini oku

·         Kaanin 1. Yas doctor kontrolu randevu al

·         Banyo yap

·         Saclarini kestir

·         Kilo ver

·         Daha cok kilo ver J



4 comments:

. said...

Banucum son 2 tanesini çoktan yapmışsın şekercim, bence to do listten onları çıkar.. hatta doğum günü pastasını da tiklemişsin :) MBA konusunda ise, kızım biz Karabüklülerin çocuk yaptıktan sonra aklı başına geliyo herhalde MBA yapmak. ben de hamileyken başlayıp doğduktan sonra bitirmiştim ama tabii senin gibi ülkelerarası şartlara hayatta cesaret edemezdim. Önünde saygıyla eğiliyorum arkadaşım... Bir de gittkçe güzelleşiyor musun sen??

Anne Akca said...

Burcu'cum herhalde ikinci cocukla beraber gozleri kaybettik - kizim hala 6 kilo fazlam var!!! naapsam etsem veremiyorum :( donemiyorum hamilelik oncesine :(

Ayrica asil ben senin onunde saygiyla egiliyorum - "ikinci cocuk", hatta soyle diyeyim: "iki erkek cocuk" - yorgunlukta bin mba'e bedeldir eminim, helal sana bu yogunlukta bile yine blogu aksatmiyorsun, yine etrafini aydinlatiyorsun :) ben vakitsizlikten ne zamandir yazamadim suraya bi turlu...cocuk iki yasina giricek ben hala bi dogumgunu fotolarimizi koyamadim koyamadim :)))

. said...

Dur birbirimizi pohpohlamaya devam edelim o zaman :)) kendimi iyi hissettim :P Yok valla ben bu aralar direk insanların göbeklerine odaklandım, bende kocaman olduğu için.. algıda seçicilik işte.. :) Blog aksatmamaya gelince de, bakıcı teyzemiz sağolsun evde hafta için her gün benimle ve yardımcı çok.. Yoksa ben de beceremezdim o kadar :)

Anne Akca said...

super...memnun olmaniza cok sevindim...bakici mevzuuu hassas - bu konuda da senden bi yazi bekliyoruz nutfen :)
Kilo konusunda da evet aynen oyle oluyor, insan "yaw ben eskiden ne bicim karin yapmisim" "aslinda ne kadar fitmisim" diye dusunmeden edemiyor. "Zamaninda kiymetini bilemedim, simdi ne giysem yakismiyor" diyorsun :( kayinvalidemin bir sozu var "eee..yavrucum, hicbirimiz su an gordugun gibi degildik " diye...hakkaten oyle...insan kendisi hic yaslanmiycak, vucudu hic gevsemiycek diye dusunuyor ama maaselef. Ama sen daha dur bakalim, daha 2. aydasin ayrica su berk-arda birlikte koydugun pozlara baktim az once bu hamileliginde cok daha az kilo almissin, ve daha zayif, daha guzel gorunuyorsun kesinlikle...o yuzden kendine hiiic haksizlik etme!