Yardimcimiz Rebecca

Nisan ayinda bir yenilik daha oldu hayatimizda...Babanin onceleri "yaa nasil olucak, evde butun privacyimiz gidicek" diye pek yanasmadigi, hatta en baslarda siddetle karsi ciktigi sonradan alistigi, cevremizdeki arkadaslarimizin "ay nasil yapicaksiniz, onsuz olmaz" diye israrla bulmamizi soyledigi "nanny/maid" konusunu yatirdik masaya. 20-24 kisi arandi, yaklasik 10 kisiyle interview yapildi ve sonunda icimize sinen, seninle cok iyi anlasan, tecrubeli, guleryuzlu  birini bulduk.

Rebecca, 43 yasinda, 2 cocuk annesi - 18, 19 yasinda iki kizi var Filipinlerde kocasinin yaninda universitede okuyorlar. Bizim checklistteki butun itemlara uyuyor. Ozellikle, tecrubeli bir anne olmasi ama cocuklarinin cok kucuk olmamasi cok iyi oldu - ozlemini duyardi hem o hem ben uzulurdum seni rahat rahat opup koklayamazdim yanindayken diye dusunuyorum. Rebecca bana hem ev islerinde yardim ediyor hem de ben disari cikmak zorunda oldugumda seninle ilgileniyor. Simdilik ben evdeyken, calismazken ondan temizlik vs konusunda beklentim daha buyuk, ama sen ayaklaninca, ben de ise dondugumde daha cok ilgilenmesini isteyecegim seninle.

Cok yumusak huylu ve akilli bir kadin, senin sagini solunu, ne zaman huzursuzlastigini, ne zaman guldugunu, nasil uyudugunu, gaz cikardigini hemen ilk haftada anladi. Ona bir ilk yardim/CPR kitabi aldim, ben evde degilken Allah korusun birsey olursa naapmasi gerektigini biliyor yani. Zaten 2 adim otemizde 24 saat acik bir klinik var, insallah hic isimiz dusmez tabi...

Simdiden buyuk konusmamak lazim ama cok memnunuz nannymizden :) O da seninle cok mutlu, sen neselenince hepimiz gibi o da neseleniyor...

Benim ona cok fazla direktif vermeme gerek olmuyor, o da kisa zamanda bu evin tek patronunun sen oldugunu anladi. "He's my supervisor" diyip asagidaki gibi, o kalkan parmaklar ne derse onu yapiyor bizim gibi :)