Tuesday, October 4, 2011

“Sucluluk Duygusu” ile “Ise Yaramazlik” Ikileminde Gidip Gelen Bir Anne Iste…



Senin gelisinden 3 ay once bitirmistim isimle aramdaki evliligi oglum. Gece gunduz daha cok baskalarinin cebi icin calisan bir “kurumsal kole”ydim ben de…abartirdim biraz…gereginden fazla onem verirdim is hayatimda yasadigim seylere… nedeni daha cok para kazanma hirsi degildi ama... rekabet ortami, “bugune kadar hep basariliydim bunda asla basarisiz olamam” kaygisi daha cok…dur durak bilmeden haftasonlari, ogle aralari, gece yarilari, hatta bazen sabahlara kadar ugrasip dururdum…sayende bir “pause” tusuna basip sessizce dinleyebildim kendimi kac aydir, gorebildim esas onemli olanin aile oldugunu, saglik oldugunu.



Simdi ise geri donuyorum…e madem bu kadar aydinlandin “neden?” diyeceksin J ben de eskiden anne-babalarimizin bize verdigi cevabi verecegim sana: gelecegin icin, egitimin icin, sagligin icin, senin kimseciklerden bir eksigin olmamasi icin…butun bunlar icin maalesef para lazim oglush…akarken doldurmak lazim. O yuzden senden biraz anlayis bekliyorum simdi…


Hic merak etme artik “akillanan ben” oyle kendimi hirpalamayacagim eskisi gibi. “Insanca” calisacagim. Sirketim de sagolsun bu konuda gayet anlayisli cikti. Sen su an tam 9 ayliksin, simdi ilk etapta bu yilin sonuna kadar yani sen 1 yasina gelene kadar daha az saatler senden ayri kalacagim, yilbasindan itibaren biraz daha artacak calisma saatlerim ama yine de eski deli tempoma donmeyi hiiiic dusunmuyorum…eve geldigimde yarinki sunumumun stresinden seninle yeterince keyifli oyunlar oynayamazsam ve buyudugunde sen de beni bu yuzden suclarsan biliyorum kendimi affetmem.

Niyeyse kariyer yapmak ile cocuk arasında bir secim yapma zorunlulugu var kadinlarin…halbuki cocuk bakimi, gelisimi icin tek onemli kisi anne degil, emzirme disinda oyle yapamayacagi birsey yok babalarin…bizim ulkemizde kadının sadece çocuk bakımını ustlenerek isten ayrılması cogunlukla erkekler tarafından destekleniyor. Babalar cocukla ilgili tum sorumlulugu anneye bırakarak, kendileri cocukla ilgili sadece maddi sorumlulugu tasiyacak saniyorlar... sonra da "ben calisiyordum ilgilenemedim ama, esim çocukları cok guzel yetistirdi" diyip isin icinden cikiveriyorlar, ama saniyorum aslında kendi kacirdiklari nedeniyle buyuk bir sucluluk duyuyorlar…neyse ki baban pek oyle degil…ortak bir sorumluluk aldigimizin farkinda…daha realist bakabiliyor duruma cok sukur…o da ise donus kararimi destekliyor, ne zaman konusu acilsa evimizin mortgage’i cogu zaman sakayla karisik bu muhabbete giriveriyor zaten J yani o da biliyor ki para lazim, daha cook para lazim J  

Niye bilmiyorum oyle baslamamistim aslinda ama bu yazi sanki bi defans niteliginde oldu, icime yer etmis demek ki beni ilerde suclama ihtimalin L Oglushum, sen az cok bagimsizligini kazanmaya, kendi ayaklarin ustunde durup ne istedigini bi sekilde ifade etmeye basladigindan beridir, ben kendini birazcik “ise yaramaz” hisseder oldum…cok sukur emzirme bagimiz henuz bitmedi, ama artik tek aldigin besin anne sutu degil. Yani eskisi kadar elzem degil varligim…Tabi keske hiiiiiic calismak zorunda olmasak, butun gun senle oyunlar oynasak, oyle toz pembe bir dunyada yasasak…ama imkansiz… hic ayrilmamak, birbirimize yapisik yasamak da yanlis….senin kisisel gelisimin icin hic de dogru degil bunu da biliyorum, o yuzden eger is ve sen arasındaki dengeyi kurarak basarili olabilirsem, bu belki de ilk etapta bencilce kendime yaptigim ama geri donusumunden ikimizin de faydalanacagi bir yatirim olacak.

Hem baska korkularim da var: bazi anneler boyle bir ara verdikten sonra ise geri donuste zorlaniyor, bazilari tekrar is bulamiyor, bazilari hazir ara vermisken ikinciyi de aradan cikarayim deyip iyice kopuyor…Zamanlamalari dogru yapmayi, seninle kaliteli zaman gecirmeyi, hem bedensel hem ruhsal sagligimizi korumayi ilk onceligim edindigim surece bahsettigim gibi “insanca calismamin” sorun olacagini dusunmuyorum. Yanlis mi dusunuyorum oglushum?

Sen akilli bir bidiksin eminim ilerde bana “dogru karar vermissin anne” diyeceksin.   

Off cok konustum, cok baydim, bu yaziya sanki biraz eglence lazim J sanki biraz kaan videosu lazim! Iste bu gectigimiz gunlerde surekli boyle ikilemlerdeyken, seninle basbasa gecirdigimiz zamanin daha cok farkina varip, sanirim her zamankinden daha cok cekim yapmisim - sanirim biraz abartmisim :) videolari kesmek kirpmak ugrastirdi baya ama olsun hatira...ben calismazken koca gunumuz nasil geciyordu  izle bakalim...

4 comments:

Kimse Bilmesin said...

Ahh ahh Kaan cık için ayrılık vaktimi gelmiş. Dilerim kolay adapte olursunuz. Yaaa bu nasıl bir tatlılıktır. Pek güleryüzlü bişi bu yaaa.... Maşallah Barekallah.... İnsanın ömrü uzar valla :)))

Anne Akca said...

coook cok tesekkur ederiz :) sevgilerimizi gonderiyoruz. Adaptasyon konusunda da su an hersey yolunda, daha cok evden calistim su ana kadar, insallah boyle yavas bir tempoda devam eder.

. said...

Görmemişim bu yazını.. Çok tatlılaşmış Kaancım sevimli bıdık.. :) Bir şekilde çocuk da yaparım kariyer de olmuyor be Banu. Oluyor da birine daha çok ilgi göstermek gerekiyor illa ki.. Hem işimde sürekli terfi alıyım bir yandan da çocuğumla ilgileniyim olmuyor işte. Olursa illa ki eksik birşeyler kalıyor. Seninle aynıyız bu konuda da. Tamam kesinlikle çalışmalı bir kadın ama fazla hırsa da gerek yok bence. Öncelikleri olmalı insanın. Öperim...

Anne Akca said...

olmuyor walla burcu'cum...yok oyle hirs mirs kalmadi artik da iste biraz "kendini ise yarar hissetme" mevzusu, e biraz da duygusal $$$ :) nedenlerle calisiyoruz sanirim biz anneler...oncelik tabi ki de bidiklar :)

Bakalim sen simdi ikinciden sonra ne zaman geri doneceksin (arda'da erken donmustun ise diye hatirliyorum) Hadi bakalim, Allah sana kolaylik versin...insallah Berk bebek de abisi gibi cok bicirik bisey olucak, saglikla gelicek aramiza. Bu arada simdi okudum: hasta olmussun!!! kizim disari cikma artik, inzibaya cekilme zamani geldi! umarim ise falan gitmiyorsundur artik...