Sunday, May 8, 2011

Ilk Anneler Gunumuz

Bu seferki anneler gununde icim buruk degil, huzunun yerini nese almis...Oglushum kucagimda, hem bana cicek de almis!





Bir baska duyguymus...zormus annelik hakkaten...cok ozveri istiyormus...

O gun telefonda babaannen gazeteden kestigi cok guzel kisa bir hikayeyi okudu bana, aktariyorum:

---------------------------------------------

"Evin telefonu sabaha karşı saat üç buçukta acı acı çaldı. Uyku sersemliği ile yatağından fırlayan adam telefonu tereddütle açtı. Telefondaki ses annesine aitti. Telaşlandı, korktu. Başlarına bir şey mi gelmişti? Annesinin sakin sesiyle karşılaştı:


- Nasılsın oğlum, iyi misin?

Oğlu şaşkın bir ifadeyle cevap verdi:

- İyiyim anne. Hayırdır, bir şey mi oldu? Siz de iyi misiniz?

- Biz iyiyiz yavrum, bir şeyimiz yok, sesini duymak istedim.

- Anne; bunun için mi aradın? Baksana saat sabanın üç buçuğu. Sabah da konuşabilirdik.

- Yoksa rahatsız mı oldun oğlum?

- Evet anne, rahatsız ettin beni!

- Otuz sene önce sen de beni bu saatte rahatsız etmiştin. Doğum günün kutlu olsun yavrum!..."

----------------------------------------------

Annelik, sayende tattigim dunyanin en guzel duygusu oglush...Cok guzel bir gun gecirdik birlikte. Hatiralarda eksik kalmasin diye o gunku gulucuklu halinin bir de videosunu ekliyorum asagida:



Cok zor olsa gerek cocuklarindan ayri bir omur gecirirken baska birinin cocuguna bakmak... Uzulmesin, eksik hissetmesin diye yardimcimiz Rebecca'ya da ben cicek ve ufak bir-iki hediye aldim o gun...gozlerinden yaslar suzuldu hemen...

O gun yeterince duygu yuklu bir gun degilmis gibi bir de soyle bir ic giciklayici sey oldu: Aksam eve gelince bahce kapisinin onundeki merdivenin iki basamagi arasinda bir kus yuvasi kesfetti baban. Icinde minik minik yumurtalar vardi. Belli anne kus, bu sicaklarda pek yerinden kipirdamiyan bu merdiveni guvenli bi yer sanmis, yavrushlarini birakivermis.


"Aaa bu ne, kac tane yumurta var?" diye etrafinda dolasan bizi tehlike olarak gorunce korkan anne yuregi, saldiriya gecti, bir hisimla oraya uctu, yanlislikla mutfak kapisinin icinden eve girdi. Biz ne oldugunu anlamadan, cok da ters bi yere, bir dolabin arkasina dusuverdi :( kusu goremiyoruz ama aci aci tiz bir cikleme... :( ne yaptik ettik, annecigi ordan kurtardik...disari saldik...cok sukur ne koluna ne kanadina bir sey olmus, gununu cocuklariyla gecirmeye devam etti anne kus.

No comments: