Dedim ya, Duabi’deki partiden 1 gun sonra Istanbul’daydik, aile arasinda ki kutlamamiz 100 kat daha eglenceliydi senin icin.
Babaanneyle yaptiginiz o komik mutluluk dansi gorulmeye degerdi, keske videosunu cekseymisiz...bir sen kendi etrafinda donersin, bir o...
Anneanneyi “asaaa, assaaa” diye diye surukledigin merdivendeki keyifli anlar....
Dedenin omzunun ustunde zipladigin dakikalar....
Sizi izlemek cok eglenceliydi :)
Masamiz cicekti…
Balonlar, bayraklar ile suslenmis guzel bir sofrada, yine hep birlikte kutladik ikinci yasini da…
Mumlar ve pasta tabi ki de senin en favorilerindi...
Yalniz buna iyi alisma - tesaduf iki senedir denk geliyor dogumgunune yakin tarihlerde Turkiye’de oldugumuz icin boyle kirk gun kirk gece kutlama oluyor – devamini beklersen havani alirsin kuzucugum :)
Bu seneki dogumgunun icin, oyle simdi mekan kiralamak vs ile ugrasmayalim evde kucuk (!) bir parti verelim dedi cilgin anne ve baban ("cilgin" diyorum cunku babanin MBA dersleri, is seyahatleri, annenin MBA seyahatleri derken kala kala, 20 Ocakta cikacaklari Chicago seyahatlerinden bir gun oncesi kalmisti, ustelik anne de 34 haftalik hamileydi…hal boyle olunca, cok yorulunacagi hesap edilip, orda vazgecilmeliydi belki, de cunku nasil olsa Chicago seferinin aktarmasi icin Istanbul’da durulacak, 1 gun kalinacak, zaten canlarimiz babaanne-anneanne ve dedelerle kutlanilacakti bu guzel gun)ama yok kasindilar iste, cunku 19 Ocak tam da dogumunundu, cumartesiye denk gelmisti, ustelik bu sene kardesin gelmesiyle senin icin zor bir sene olucakti, vazgecilmemeliydi…
Bizi dogumgunune cagiran butun arkadaslarini davet edince, tabi ki de parti kucuk olmaktan cikti…saolsunlar butun arkadaslarin (Erim, Alp, Berrak – Beliz, Daphne, Pelin, Alp – Naz ikizleri, Melissa, Maya - Stella, Noura, Kai, Aron, Iain, Can, Demir, Leo - Chiara, Vivienne,Derin - Selin, Deniz) ve anne-babalari geldiler, partimize ayri bir nese kattilar. Sana bir dolu cici hediye getirdiler.
Iste asagida o yazdan kalma sicacik Ocak gununden bol bol resim...
Ilk misafirlerimiz, sirin otesi Melissa ve annesi babasiydi, hatta saati yanlis hatirlamislar tam 1 saat once geldiler, sen daha uykudan yeni uyanmistin.
Sira geldi pastaya...temamiz abi olusundu bu sene...
Biraz uzun ama hatira....cekilen birkac videoyu da toparladim buraya...
Cok keyifli, ama senin icin - bahcemizin kucuk olmasi nedeniyle- kalabalik vebiraz yorucu bir gun oldu saniyorum…annenin dizinin dibinden ayrildigin anlar sınırlıydı, bambaska bir cocuk oluverdin, o enerjik bambam yerini bir sut kuzusuna birakti…normalde kalabaliktan oyle rahatsiz olan bir cocuk da degilsin ama o gun ne oldu sana bilmiyorum… zaten misafirler gelmeden bile hic havanda degildin…yapisik ikizler olarak gecirdik butun gunu…hepimiz icin yorucu oldu seyahat oncesi boyle birseye kalkismak…ama olsun… o pastanin mumlarini yanik gordugunde attigin gulucukler her yorgunlugu (bknz alttaki bitik fotolar) unutturuyor.
Turkiye’de aile arasinda yaptigimiz kucuk pasta merasiminde, 100 kat daha fazla eglendin, tekrar kendine geldin, yine o mutlu cocuk oluverdin. Onun da fotograflarini yukleyecegim bundan sonra...
2. Yasin Kutlu Olsun Abi’cik… Seni Cok Seviyoruz...
Minik oglushum, biliyorum senin hakkinda cok yazamadim henuz. Her dakika icimde kipirdadiginda “Anneee Anneeee…ben de burdayim, biraz da benimle ilgilen artik!” dedigini duyar gibiyim. Hic merak etme, bundan sonra uzun bir sure birlikteyiz nasil olsa gece gunduz. 7 haftamiz kaldi kavusmaya benim guzel oglum.
Durust olucam seninle. Ilk baslarda hic tekrar anne olucakmisim gibi heyecanlanmiyordum, abinle mesgul olup seni belki de unutuyordum zaman zaman…ikinci anneligini yasamis arkadaslarima “niye boyle?” diye sordugumda “cok normal, sonradan gelicek o kipirti tekrar icine” dediler…”goruceksin cok farkli birsey” dediler. Ben de “insallah emzirmeye baslamadan, dogumdan once gelir de bu oglushumu da ilki kadar buyuk bir sevgiyle karsilayabilirim” diye dusunuyordum. Nitekim sonunda geldi o kipirtilar, o heyecan, o guzel duygular…Hem de nasil geldi biliyor musun? Abinin kucukluk kiyafetlerini, sana giydirecegimiz 0-3 ay grubu t-shirtleri, bodysuitleri, pijamalari yikadim yerlestirdim bu hafta. Abine hastane cikisinda giydirdikleri o kucuk pembeli mavili sapkayi gordum…
hic resimdeki gibi degil, aslinda nasil da kucuk hersey biliyor musun…nasil da minicik…dokunulamayacak kadar narindi, ufacikti, savunmasizdi hersey. Hatirladim. 2 dakika icinde aglamaya basladim. E Geliyor iste tekrar bunun gibi minicik bi kuzucuk!!!
Bugun 33. Hafta doktor kontrolumuz vardi, 1.7 kg olmussun bile tosunum, 30. Hafta kontrolunde 1.4 kg idin, hersey gayet guzel ilerliyor cok sukur.Bol bol hareket ediyor, bol bol hickiriyorsun. Bugun o kalp atislarini dinledigimde yine heyecan bastirdi, eve geldim ve bu videoyu yaptim senin icin. Sen karnimda iken bak bakalim neler olmus…
Not: Backgrounda koydugum sarki yuzunden malesef youtube reklam koymus videoma. Reklami kaldirmak isteyenler 10. saniye civarinda, ekranin altinda cikan reklamin sag ust kosesindeki carpi isaretine tiklasin, bunu yaparsaniz: reklam gider, boylelikle ugrasip da koydugum alt yazilar bosa gitmemis olur.
Evet “Humpty Dumpty” …babanin hamileligimi firsat bilerek bana yeni taktigi isim… bilmeyenler icin bir cocuk sarkisinda gecen sisko bir karekter, patates gorunumunde kocaman bir yumurta :)
Kizmiyorum cok…hakli…evet kilo alimi (“almayim”i) konusunda bu hamileligimde de basarili olamadim. 33. Haftadayiz ve su ana kadar 16 kg aldim. Hani derler ya insan yasadiklarindan ders alir, tekrarlamaz, ayni hatalari yapmaz diye, bana sokmuyor bu kural konu hamilelik ve istah olunca, onu anladim. Ilk hamileligimde 54 kg ile baslayip 78 ile bitirmistim, yani tam 24 kg gibi korkunc bir rekor. :( insallah yine oraya gitmiyorumdur…Kilolari hizli verdim vermesine ama yine de kendime cok soz vermistim, ikinci de boyle yapmiycam diye…bu hamileligime 59 ile basladim 33. Haftada 75e ulastim. Farka bakarsak simdilik 16…24e gore iyi ama sonucta ben yine oldum ayni “sisko”! Ayni “humpty dumpty” :(
Bu resmi 4 kisi olarak cektirmemize cok az kaldi. 2012, seninle - kaancigimizla- ve sayende bir dolu komik aniyla hatirlayacagimiz, yogun, yorucu ama cok guzel bir yil oldu. Ebeveynlikte cirakliktan bir ust safhaya gectik.
2013 bizim icin cok daha ilginc bir sene olacak...cekirdek ailemize dorduncu bir boyut geliyor! Bakalim kahramanlarimizi bu yeni yilda ne tur maceralar bekliyor :)
Kardesine geri sayim basladi oglushum, bu sene abi olacaksin... Yilbasi kartimizi da o temayla hazirladim bu sene - anaokulunda okul albumu icin resimlerinizi cekmislerdi, onlarla guzel bir kart hazirladim gonderdim ailemize
Tugrul Enistemin deyimiyle - bu "capkin bakisli kucuk abi" hepinize mutlu, huzurlu, saglikli bir sene diliyor efendim.